عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٦ - پرسش و پاسخى بسيار مهم

آن مرد الهى و دارنده دم عيسوى فرمود: بياييد پشت اين تپه تا به شما آب بدهم. همه ما به پشت تپه رفتيم و ديديم چشمه آبى فوران مى‌كند، همه آب خورديم و تجديد وضو كرديم و لنگ‌ها و چپيه‌هاى خود را خيس كرده به روى سر انداختيم و پس از رفع خستگى به راه افتاديم، ولى من ناگهان متوجه شدم كه در مسير نجف به كربلا آب نبوده، لذا به پشت تپه برگشتم و ديدم چشمه آبى وجود ندارد. شيخ مى‌گويد: لنگ خيس روى سر من بود ولى از چشمه آب خبرى نبود!! اين است معناى طى الخلق.

پرخوابى‌

از حضرت باقر ٧ روايت شده: موسى به حضرت حق عرضه داشت: به كدام يك از بندگانت دشمنى بيشتر مى‌ورزى؟ فرمود: كسى كه در شب مانند مردار در بستر افتاده و روز را به بطالت و بيهوده كارى مى‌گذراند[١].

پرسش و پاسخى بسيار مهم‌

امين الاسلام طبرسى در تفسير باعظمت «مجمع البيان»، در مقدمه توضيح سوره واقعه روايت مى‌كند: عثمان بن عفان از عبدالله بن مسعود در مرضى كه سبب مرگ او شد عيادت كرد، به عبدالله گفت: از چه چيز شكايت دارى؟ گفت:

گناهانم. گفت: به چه چيز اشتها دارى؟ گفت: رحمت پروردگارم. گفت: طبيبى را براى عيادتت نخوانم؟ گفت: طبيب، مرا بيمار كرده است. گفت: مى‌خواهى حقوق تو را از بيت المال بپردازم؟ گفت: زمانى كه به آن نيازمند بودم نپرداختى، اكنون كه به آن احتياجى ندارم مى‌خواهى بپردازى! گفت: بگذار بپردازم تا براى دخترانت باشد. گفت: دخترانم به آن نيازى ندارند، به آنان گفته‌ام سوره واقعه را

[١] - ميزان الحكمه: ١٣/ ٦٥٥٠، النوم، حديث ٢٠٩١٧.