عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٥ - باران رحمت

با اهل معصيت دشمنى كنيد

مسيح ٧ فرمود: دوستى خود را با كينه‌ورزى به اهل معصيت آشكار كنيد و با دور شدن از آنان به خدا نزديك شويد و خوشنودى خدا را به عوض خشم آنان بخواهيد. گفتند: اى روح خدا با كه بنشينيم؟ فرمود: با كسى كه ديدنش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش به دانش شما بيفزايد و كردارش شما را به جانب آخرت رغبت دهد[١].

باران رحمت‌

امام صادق ٧ از پدرش از جدش روايت مى‌كند: اهل كوفه خدمت اميرالمؤمنين ٧ آمدند و از خشكسالى و نيامدن باران شكايت كردند و عرضه داشتند: براى ما از خدا درخواست باران كن. اميرالمؤمنين ٧ به حضرت حسين ٧ فرمود: از خدا درخواست باران كن. امام حسين ٧ حمد و ثناى حق را به جا آورد و بر پيامبر درود فرستاد و به‌پيشگاه حق عرضه داشت: اى عطا كننده خيرات و نازل كننده بركات، آب فراوان بر ما ببار و باران بسيار و وسيع و خوشگوار و باعظمت كه بندگانت را از ناتوانى برهاند و سرزمين‌هاى مرده را زنده كند به ما عطا فرما. آمين رب العالمين.

چون از دعايش فراغت يافت ناگهان باران فراوانى باريد تا جايى كه عربى از بعضى از نواحى كوفه آمد و گفت: دره‌ها و تپه‌ها را از فراوانى آب چنان ديدم كه بخشى از آب در بخشى ديگر موج مى‌زد[٢].

خدايا! مردم كوفه را با دعاى بنده خاص خود از باران رحمت سيراب كردى؛

[١] - محجة البيضاء: ٣/ ٢٨٨، كتاب آداب الصحبة و المعاشرة.

[٢] - بحار الانوار: ٤٤/ ١٨٧، باب ٢٥، حديث ١٦.