عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٥ - نقش حشرات و حيوانات در حيات و هستى

١- حشرات بارور كننده: درخت ميوه هم نر است و هم ماده، هم گرده دارد كه مانند نطفه مرد است و هم تخمك كه نشانه مادگى اوست. اگر گرده درخت نر، به تخمك درخت ماده هم نوع خود و يا بالعكس نرسد ميوه و ثمرى وجود نخواهد داشت.

براى بارورى بعضى از گياهان، حضرت رحمان حشراتى بسيار ريزى را به وجود آورده است. آنان اين وظيفه را با بهترين شكل انجام مى‌دهند. گرده اين را به تخمك آن و گرده آن را به تخمك اين مى‌رسانند.

شگفتى اينجاست كه: اين مأمورين زبردست اشتباه نمى‌كنند؛ گرده سيب را به تخمك هلو، و گرده زردآلو را به تخمك خربزه نمى‌رسانند، بلكه سيب را به سيب، و هلو را به هلو تلقيح مى‌كنند.

عجيب‌تر اين كه: درختان هم به اين حشرات پاداش مى‌دهند و آن مزد، قندى است كه در نهاد اين درختان براى آن مأموران قرار داده شده است. آنها قند شيرين را مى‌خورند و داماد را به عروس مى‌رسانند تا فرزندانشان را به بشر، آرى به بشر، تحويل دهند. ولى بشر از اين همه مهر و لطف و رحمت قدردانى نمى‌كند!!

٢- گاو و گوسفند: دانشوران علوم طبيعى كه مى‌گويند: هر چيزى در طبيعت به اندازه احتياج موجودات مى‌باشد، سخنى است درست.

آرى، در حيوانات پستاندار، شير در سينه مادران به اندازه نياز نوزادان نهاده شده است، ولى خداى متعال، كه رحمتش همه چيز را فرا گرفته، گاو و گوسفند را از اين قانون كلى كه در همه پستانداران جارى است مستثنى كرده؛ چرا كه شير اين حيوانات نه تنها غذاى نوزادان آنهاست، بلكه غذاى كاملى براى بشر نيز به شمار مى‌آيد.

شير گاو و گوسفند براى نوزادان و كودكان و حتى انسانهاى در حال رشد و يا