عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣ - اصمعى و تائب بيابانى

ما به ابراهيم، اسحاق و فرزندزاده‌اش يعقوب را عطا كرديم و همه را صالح و شايسته و لايق مقام نبوت قرار داديم، و آنان را به پيشوايى خلق برگزيديم تا مردم را به امر ما هدايت كنند، و هر كار نيكو از انواع عبادات و خيرات مخصوصا اقامه نماز و اداى زكات را به آنان وحى كرديم، و اينان براى ما بندگان سر به فرمان بودند.

اسماعيل و نماز

كتاب الهى در باره حضرت اسماعيل مى‌فرمايد:

«و اذكر في الكتاب إسماعيل إنه كان صادق الوعد و كان رسولا نبيا\* و كان يأمر أهله بالصلاة و الزكاة و كان عند ربه مرضيا»[١].

اسماعيل را به ياد آر كه داراى اوصاف پسنديده بود: وفادار به پيمان، فرستاده حق، خبردهنده از حقايق، وامر كننده زن و فرزند به نماز و زكات، و بنده‌اى بود كه خداوند در تمام برنامه‌ها از او خشنود بود.

اصمعى و تائب بيابانى‌

اصمعى مى‌گويد: در بصره به سر مى‌بردم، نماز جمعه را خوانده و از شهر بيرون رفتم، مرد عربى را ديدم بر شترى نشسته و نيزه‌اى در دست دارد، چون مرا ديد گفت: از كجايى و از كدام قبيله‌اى؟ گفتم: از طايفه اصمع، گفت: تو آنى كه معروف به اصمعى هستى؟ گفتم: آرى، من آنم، گفت: از كجا مى‌آيى؟ گفتم:

از خانه خداى عز و جل، گفت:

او لله بيت فى الارض؟

آيا در زمين براى خداوند خانه‌اى هست؟

[١] - مريم: ٥٤ و ٥٥.