عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦١ - فلسفه نماز

تو نگه دارى و حفاظت كردم و براى به ثمر رسيدنت چه رنج‌هايى را تحمل نمودم، اكنون بيا مقدارى از بار گناه من را به پرونده خود منتقل كن تا مرا به دوزخ نبرند.

ولى فرزند با شنيدن اين پيشنهاد از مادر مى‌گريزد و فرار را بر قرار ترجيح مى‌دهد تا ديگر بار اين پيشنهاد را نشنود!!

آرى، قيامت براى بدكاران روزى است كه:

«يوم يفر المرء من أخيه\* و أمه و أبيه\* و صاحبته و بنيه»[١].

روزى كه [در قيامت‌] انسان از برادر و پدر و مادر و همسر و فرزندش مى‌گريزد.

فرشتگان و گناهان تائب‌

در تفسير آيات توبه آمده: فرشتگان، گناهان گنهكار را براى عرضه به لوح محفوظ مى‌برند، آنجا به جاى گناهان حسنات براى عبد مى‌بينند، به سجده مى‌افتند و به پيشگاه حق عرضه مى‌دارند: آنچه انجام داده بود نوشتيم، ولى غير آن را مى‌بينيم! پاسخ مى‌شنوند: راست مى‌گوييد، ولى بنده گنهكار من پشيمان شد و با گريه و زارى و اشك و آه به در خانه من آمد، من از گناهانش گذشتم و او را بخشيدم و كرمم را به او هديه كردم، من اكرم الاكرمينم‌[٢].

فلسفه نماز

محمد بن سنان از علل و فلسفه مسائل الهى از حضرت رضا ٧ در ضمن يك نامه سؤال مى‌كند، امام هشتم در پاسخ به مسأله نماز مى‌نويسد:

[١] - عبس: ٣٤- ٣٦.

[٢] - روح البيان: ٢/ ١٧٩.