عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٧ - شعيب و نماز

شعيب و نماز

مردم مدين مردمى فاسد و طاغى و ياغى و متجاوز به حقوق حق و خلق بودند. خداوند بزرگ حضرت شعيب را در ميان آنان مبعوث به رسالت فرمود، تا آنان را از گمراهى و ضلالت نجات دهد. تعاليم ملكوتى و آسمانى شعيب را حضرت حق بدين صورت بيان مى‌فرمايد:

«و إلى مدين أخاهم شعيبا قال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره و لا تنقصوا المكيال و الميزان إني أراكم بخير و إني أخاف عليكم عذاب يوم محيط\* و يا قوم أوفوا المكيال و الميزان بالقسط و لا تبخسوا الناس أشياءهم و لا تعثوا في الأرض مفسدين\* بقيت الله خير لكم إن كنتم مؤمنين و ما أنا عليكم بحفيظ»[١].

براى هدايت و راهنمايى مردم مدين برادرشان شعيب را فرستاديم. او به مردم مدين از جانب حضرت حق چنين گفت: اى جامعه! خداى جهان آفرين را بپرستيد، زيرا جز او خدايى نيست، و آنچه را به وسيله پيمانه و ترازو به مردم مى‌فروشيد از آن كم مگذاريد. من خير شما را به شما نشان مى‌دهم. چرا مى‌خواهيد از راه تقلب و خيانت به ثروت خود بيفزاييد؟ من شما را از عذاب روز فراگير مى‌ترسانم. هان اى ملت! پيمانه را پر بدهيد، جنس ترازويى را بدون كم گذاشتن به مشترى ارائه كنيد، و از گناه و تجاوز به حق مردم دست برداريد.

مردم مدين! بى‌ترديد آنچه خداوند در سايه مقرراتش بر شما حلال دانسته به نفع شماست اگر اهل ايمان هستيد. من قدرت بازداشتن شما را از تجاوز ندارم، وظيفه من تبليغ برنامه‌هاى خداست و بس.

تعاليم شعيب ضامن خير دنيا و آخرت مردم بود، ولى جامعه مدين در برابر

[١] - هود: ٨٤- ٨٦.