عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢ - آه ثمربخش تائب

آمرزش والدين با اعمال نيك فرزندان‌

پيامبر خدا ٦ فرمود: عيسى بن مريم ٧ به قبرى عبور كرد كه صاحبش در عذاب بود، سپس سال بعد به آن قبر عبور كرد در حالى كه صاحبش دچار عذاب نبود، به پروردگار گفت: سال اول از اين قبر عبور كردم صاحبش در عذاب بود، و سال بعد در عذاب نبود. خدا به او وحى فرمود: اى روح الله! از او فرزندى شايسته به سن رشد رسيد كه جاده‌اى را اصلاح كرد، و يتيمى را پناه داد، پس به خاطر عمل فرزندش او را آمرزيدم‌[١].

آه ثمربخش تائب‌

در زمان يكى از اولياى حق، مردى بود كه عمرش را به بطالت وهوسرانى ولهو و لعب گذرانده بود و براى آخرت آنچنان كه بايد، اندوخته‌اى آماده نكرده بود.

خوبان و نيكان، پاكان و صالحان از او دورى جستند، در حلقه نيك نامان راه نداشت، نزديك مرگ پرونده خود را ملاحظه كرد، گذشته عمر را به بازبينى كشيد، رقم اميدى در آن نيافت، باغ عمل شاخى براى دست‌آويز نداشت، گلستان اخلاق گلى براى زنده كردن مشام جان نشان نمى‌داد، از عمق دل آهى كشيد و بر چهره تاريك اشكى چكيد و به عنوان توبه و عذرخواهى از حريم مبارك دوست، عرضه داشت:

يا من له الدنيا والآخرة ارحم من ليس له الدنيا والآخرة.

پس از مرگ، اهل شهر به مردنش شادى كردند و او را در بيرون شهر در خاكدانى انداخته، خس و خاشاك به رويش ريختند!

آن مرد الهى در خواب ديد به او گفتند: او را غسل بده و كفن كن و در كنار اتقيا به خاك بسپار.

[١] - كافى: ٦/ ٣، باب فضل الولد، حديث ١٢؛ بحار الانوار: ٧٢/ ٢، باب ٣١، حديث ٢.