عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - در نماز شب چهل گنهكار را دعا مىكرد

عنوان شيعه در دفتر اهل بيت ثبت است‌[١].

پسر برادرش كه نور ايمان و اخلاق و عمل صالحش از افق نامش در ديوان نام شيعيان مى‌درخشيد و از نوريان و ملكوتيان بود در حادثه بى‌نظير كربلا كنار حضرت سيد الشهدا ٧ ثابت قدم ماند تا به درجه رفيع شهادت رسيد و ثابت كرد كه: نوريان مر نوريان را جاذبند. و ثابت كرد كه:

«الطيبات للطيبين».

و ثابت كرد كه انسان خاكى با تحقق دادن مقام خلافت اللهى مى‌تواند انسان نورى شود و از پهن دشت ناسوت به عرضه گاه ملكوت برسد و آوازه‌اش را در همه هستى پايدار و جاودان سازد.

در نماز شب چهل گنه‌كار را دعا مى‌كرد

شخصى از دوستانم مى‌گفت: با اهل تهجدى كه كمتر نماز شبش و مناجات سحرش ترك مى‌شد مأنوس بودم، شبى در خلوت سحر شاهد نماز شب باحال و باارزشش بودم، در حال و در عبادت او دقت مى‌كردم، چون در نماز وتر دست به قنوت برداشت به جاى آمرزش خواستن براى چهل مؤمن براى چهل گنهكار درخواست آمرزش كرد، پس از نماز به او گفتم: مگر نگفته‌اند در قنوت نماز وتر به چهل مؤمن دعا كنيد؟ پاسخ داد: همه مؤمنان را مؤمنان ديگر در نماز شب دعا مى‌كنند ولى گنهكاران از اين خلوت پرقيمت و مناجات باارزش چرا نصيب و سهمى نبرند، آنان هم بنده خدايند و مستحق و گداى آمرزش، شايد خود براى آمرزش خود كارى نكرده باشند، و اكنون در برزخ گرفتار گناهان خويشند، بايد براى آنان هم بنا به فرموده پيامبر كه آمرزش خواهى براى آنان را بر عهده ما واجب دانسته‌اند از خدا طلب آمرزش كرد تا از رنج برزخ با دعاى ما درآيند

[١] - بصائر الدرجات: ١٩٢، نادر من الباب، حديث ٦.