عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٥ - پديد آمدن چشمه آب با دم عيسوى عارفى وارسته

تو را مستى ز جام خودپرستى‌

ز اوج افكنده اين سان سوى پستى‌

اگر صيدى نباشد غافل از خويش‌

چه مى‌آيد ز صياد جفا كيش‌

مچين بر گرد خود اسباب غفلت‌

دمى بيدار شو از خواب غفلت‌

ببين چون رهروان كردند ره طى‌

تو نيز آخر قدم بردار از پى‌

چه خوش اين نكته گفت آن پير كامل‌

به دنيا دل نبندد مرد عاقل‌

تو نيز از عاقلى ترك جهان گوى‌

ره عقبى چو ديگر رهروان پوى‌

به دل ره ده تو مهر روى ماهى‌

براى خويشتن جو خضر راهى‌

كه چون رفتى از اين دنياى فانى‌

بماند نام نيكت جاودانى‌