عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٦ - زكريا و نماز

خداى مهربان با كم‌ترين دست آويزى درياى رحمتش را به سوى بنده‌اش سرازير مى‌كند و او را از همه طرف مورد لطف و محبت قرار مى‌دهد.

روزى هفتاد بار گذشت كن‌

مردى به پيامبر اسلام عرضه داشت: خدمتكارى دارم كه گاهى اشتباه مى‌كند و زمانى كه كارى را به او واگذار مى‌كنم با نقص انجام مى‌دهد و چه بسا كارى را از او مى‌خواهم ولى انجام نمى‌دهد، حد و مرز گذشت به چنين خدمتكارى چه اندازه است؟ رسول اسلام فرمود: از طلوع آفتاب تا هنگام غروب، حد و مرز گذشت از خدمتكارى كه اشتباه كرده يا سستى ورزيده، هفتاد بار است!!

[حرف زاء]

زكريا و نماز

قرآن مجيد در باب نماز زكريا مى‌فرمايد:

«هنالك دعا زكريا ربه قال رب هب لي من لدنك ذرية طيبة إنك سميع الدعاء\* فنادته الملائكة و هو قائم يصلي في المحراب أن الله يبشرك بيحيى مصدقا بكلمة من الله و سيدا و حصورا و نبيا من الصالحين»[١].

در آن هنگام كه زكريات عنايات حق را نسبت به مريم مشاهده كرد، عرضه داشت: پروردگارا! مرا از لطف خويش فرزندانى پاك‌سرشت عطا فرما، همانا تو اجابت كننده خواسته بندگانى.

زكريا در حالى كه در محراب عبادت به نماز ايستاده بود فرشتگان به او بشارت دادند كه همانا خداوند تو را به ولادت يحيى مژده مى‌دهد، فرزندى كه به پيامبرى عيسى گواهى خواهد داد و خود نيز در راه هدايت مردم پيشوا و پارساست و نزد ما

[١] - آل عمران: ٣٨- ٣٩.