ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥١٧ - باب ٢٥ سخنان حضرت رضا

را بردار آويزان كنند، اين كار را انجام بده. و بعد از رفتن زيد، حضرت صادق ٧ فرمود: واى بر كسى كه فرياد او را بشنود و او را يارى نكند.

مأمون گفت: يا ابا الحسن! آيا رواياتى در مذمّت افرادى كه به ناحقّ ادّعاى امامت مى‌كنند، وارد نشده است؟ حضرت فرمود: زيد ادّعاى ناحقّ نمى‌كرد او متّقى‌تر از اين بود كه چنين كند، او مى‌گفت: شما را به شخصى مرضى و پسنديده از آل محمّد دعوت مى‌كنم، آن رواياتى كه وارد شده در مورد افرادى است كه ادّعا مى‌كنند خداوند آنان را به امامت تعيين كرده است و مردم را به غير دين خدا دعوت كرده و آنها را از راه خدا منحرف مى‌سازند. قسم بخدا كه زيد از مخاطبين اين آيه بود: «وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ» (در راه خدا- آن طور كه شايسته جهاد در راه خداست- جهاد كنيد او شما را برگزيده است- حجّ: ٧٨).

شيخ صدوق گويد: زيد بن علىّ، فضائل بسيارى دارد كه از ساير ائمّه نقل شده، و من آنها را بعد از اين حديث ذكر مى‌كنم تا هر كس كتاب ما را مطالعه مى‌كند، با اعتقادات اماميه در باره زيد آشنا شود: