ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥١٦ - باب ٢٥ سخنان حضرت رضا

جعفر را كه در بصره خروج كرد، و خانه‌هاى بنى العبّاس را آتش زده بود، نزد مأمون بردند، مأمون جرم او را به احترام برادرش علىّ بن موسى الرضا عليهما السّلام بخشيد و خطاب به حضرت رضا ٧ گفت: اگر برادرت قيام كرده و چنين و چنان كرده، در گذشته نيز زيد بن علىّ قيام كرد و كشته شد، و اگر در رابطه با من مقام و موقعيّت فعلى را نداشتيد، او را مى‌كشتم، زيرا كارهاى او كوچك نبوده است، حضرت رضا ٧ فرمود: يا امير المؤمنين برادرم زيد را با زيد بن علىّ مقايسه نكن، زيرا او از علماى آل محمّد بود، بخاطر خداوند عزّ و جلّ غضب نمود، و با دشمنان او جنگيد تا در راه خدا كشته شد، پدرم موسى بن جعفر عليهما السّلام برايم نقل كرد كه از پدرش جعفر بن محمّد بن علىّ عليهم السّلام چنين شنيد: خداوند عمويم زيد را رحمت كند، زيرا او مردم را به رضا (شخص پسنديده) از آل محمّد دعوت مى‌كرد و اگر پيروز مى‌شد، به آنچه مردم را بدان دعوت مى‌كرد، وفا مى‌نمود[١]. و با من در باره قيامش مشورت نمود و من به او گفتم: عمو جان! اگر راضى هستى كه كشته شوى و در محلّه كناسه‌[٢] جسدت‌

[١]- يعنى مردم را فرامى‌خواند به امامى از آل محمّد كه مرضي باشد و پسنديده( و نيز علوىّ النسب) ولى مردم را به سوى خود نمى‌خواند.

[٢]- محلّه‌اى بوده است در كوفه.