ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٧٧ - باب ١٣ در باره مناظره حضرت رضا

مى‌گوئيد: اراده نكرده است و گاهى مى‌گوئيد: اراده كرده است؟ و حال آنكه خود مى‌گوئيد: «اراده»، ساخته و مفعول خداوند نيست، سليمان گفت: اين مثل اين است كه مى‌گوئيم: گاهى مى‌داند و گاهى نمى‌داند، حضرت فرمودند: اين دو يكسان نيستند، زيرا نفى معلوم، نفى علم نيست و حال آنكه نفى مراد (اراده شده)، نفى وجود «اراده» است، زيرا اگر چيزى اراده نشود در واقع اراده‌اى وجود نداشته است، ولى گاه مى‌شود كه علم وجود دارد ولى معلوم وجود ندارد مثل بصر (بينايى) چه بسا انسان بينا است ولى شي‌ء ديدنى وجود ندارد و علم وجود دارد ولى معلوم وجود ندارد.

سليمان گفت: خوب، اراده مصنوع است، حضرت فرمودند: پس محدث است و مانند سمع و بصر نيست، زيرا سمع و بصر مصنوع نيستند و اين يكى مصنوع است، سليمان گفت: اراده صفتى از صفات خداوند است كه از ازل بوده است، امام فرمودند: پس انسان هم بايد ازلى باشد چون صفت او ازلى سليمان گفت: نه، زيرا او آن صفت را نساخته است، حضرت فرمودند:

اى خراسانى! چقدر اشتباه مى‌كنى! آيا با اراده و گفته او، اشياء ايجاد