ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣١٠ - خطبه حضرت رضا

نسبت به او يكسان هستند) و كلماتى مثل «لعلّ» (به معنى شايد) كه نشانگر احتمال و عدم قطعيّت است و در مورد مخلوقين، خبر از وجود مانع يا موانعى براى حصول كارى مى‌دهد در مورد او چنين مفهومى را نمى‌رساند بلكه امر و اراده خدا قطعىّ الحصول است.

و كلمه «متى» (كى؟، چه زمانى؟)، اگر چه در مورد خدا بكار مى‌رود ولى نشان دهنده وقت معيّنى براى او نيست، و به كار بردن كلمه «زمان» در مورد او به اين معنى نيست كه خداوند مظروف است و در محدوده زمان قرار گرفته است.

و نيز كاربرد كلمه «مع» (به معنى «با») در مورد او به اين معنى نيست كه خداوند با چيزى قرين و همراه است.

ادوات، امثال خود را محدود مى‌سازد (يعنى در حقتعالى تأثيرى ندارد)، و آلات، متناسب با امثال و نظائر خويش است، و اينها، نه در خداوند بلكه در ساير اشياء مؤثّرند، ابتداء زمانى داشتن، باعث شده است كه اشياء و موجودات قديم نباشند، و قرب زمانى داشتن، آنها را از ازلى بودن بازداشته، و فقدان بعضى از حالات و صفات، آنها را از كمال دور ساخته است‌[١]، افتراق و جدائى آنها دليل و نشانه وجود جداكننده آنهاست، تباين و تفاوت آنها نشانه وجود تفاوت دهنده آنهاست، خالق اشياء، توسّط آنها، بر عقول آدميان تجلّى‌

[١]- در ترجمه اين عبارات سعى شده است معانى« مذ»،« قد»، و« لولا» كه به ترتيب عبارتند از:

« ابتداء زمانى»،« قرب زمانى»، و« نبود چيزى در اثر وجود چيز ديگر»( امتناع شى‌ء لوجود غيره) آورده شود.