ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٥١ - باب ١١ اخبارى كه در باب توحيد از امام رضا

كردم: «نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ‌» (خدا را فراموش كردند، او هم آنها را فراموش كرد.

سوره توبه آيه ٦٧)، حضرت فرمودند: خداوند نه سهو مى‌كند و نه چيزى را فراموش مى‌نمايد، بلكه سهو و نسيان مربوط به مخلوقاتى كه نبودند و خلق شدند است، آيا به اين آيه برخورد نكرده‌اى: «وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا» (پروردگارت فراموش كار نيست. سوره مريم آيه ٦٤) بلكه معنى آيه چنين است: خداوند، كسانى را كه او و قيامت را فراموش كرده‌اند اين گونه جزاء مى‌دهد كه خودشان را از ياد خودشان مى‌برد، همان طور كه در جاى ديگر فرموده: «وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‌» (مانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند و در نتيجه خدا نيز آنها را از ياد خودشان برد.

همانها فاسق هستند. سوره حشر آيه ١٩) و نيز مى‌فرمايد: «فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا» (امروز آنها را فراموش مى‌كنيم همان طور كه آنها، چنين روزى را فراموش كردند. سوره اعراف آيه ٥١) يعنى رهايشان مى‌كنيم همان طور كه آنها، از آماده شدن براى چنين روزى طفره مى‌رفتند و اين كار را ترك كرده بودند.