ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٩١ - باب ٣٠ اخبار درربار پراكندهاى كه از آن جناب رسيده است

هيچ چيز وضو را باطل نمى‌كند.

شرح: «يعنى از آنچه از مخرج بول و غائط خارج مى‌شود تنها اين سه چيز مبطل وضو است».

٤٨- پدرم به سند مذكور در متن از حسن بن على وشّاء روايت كرده كه گفت: از ابو الحسن الرّضا ٧ پرسيد كسى بر دستش زخمى است كه آن را مرهم زده و روى بشره جاى وضوى او با دارو گرفته شده، آيا ميتواند به جاى شستن موضع، روى همان داروها را مسح كند؟ فرمود: آرى، همان را دست كشد و براى او كافى است.

٤٩- پدرم به سند مذكور در متن از احمد بن محمّد بن عيسى از پدرش محمّد ابن عيسى روايت كرده كه گفت: من از حضرت رضا ٧ پرسيدم مردى پس از آنكه وضويش را گرفت و تمام شد فكر كرد كه به نقطه‌اى از صورتش آب نرسيد (حال تكليف اين فرد چيست)؟ حضرت فرمود: اشكالى ندارد، با رطوبت پاره‌اى از مواضع وضويش آنجا را تر كند (چون به شكّ بعد از محلّ نبايد اعتنا كرد).

٥٠- عبد الواحد نيشابورىّ به سند مذكور متن از فضل بن شاذان روايت‌