ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٨٦ - باب ٢٨ آنچه از حضرت رضا

٣٣- احمد بن ابي نصر بزنطىّ گويد: از امام رضا ٧ سؤال كردم: اوّلين طيب و بوى خوش چگونه بوجود آمد؟ فرمود: ديگران چه ميگويند؟ عرض كردم ميگويند: وقتى آدم به سرزمين هند هبوط كرد و بر بهشت گريست، اشكهايش جارى شد و به شكل ريشه در زمين فرو رفت و به طيب و بوى خوش تبديل گرديد. حضرت فرمود: اين طور كه آنان ميگويند نيست، بلكه حوّاء موهاى بافته‌اش را با شاخ و برگ درختهاى بهشت مى‌بست (يا معطّر ميكرد) و وقتى به زمين هبوط كرد و به معصيت افتاد[١]، حائض شد و به او دستور غسل داده شد و موهاى بافته خود را باز كرد، و خداوند- عزّ و جلّ- بادى را فرستاد و آنان را به پرواز درآورده سپس پايين آورد و در هر جايى كه خدا اراده فرمود، پراكنده ساخت، و بوى خوش به اين گونه بوجود آمد.

٣٤- عبد العظيم حسنىّ گويد: امام هادى از پدران گرامى خود از امام‌

[١]- مخفى نماند كه معصيت آدم و حوّاء در بهشت بوده است، مگر اينكه مراد معصيت ديگرى يا نافرمانى شوهرش بوده، غير از نزديك شدن به درخت بهشتى باشد.