ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٤٥ - باب(٢١) در بيان شمه از نشانههاى امامت و اخبار و معجزات آن بزرگوار است

اى محمد، خدا بتو عمر دهد و حق او را تسليم وى خواهى كرد و بامامت او و آنكه پس از او است اقرار خواهى نمود، گويد: عرض كردم: پس از او كيست؟ فرمود: پسرش محمد، عرض كردم: نسبت باو هم راضى و تسليم.

باب (٢١) در بيان شمه از نشانه‌هاى امامت و اخبار و معجزات آن بزرگوار است:

١- ابن قولويه (بسند خود) از هشام بن احمر روايت كند كه حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام بمن فرمود: آيا ميدانى از اهل مغرب كسى بدينجا آمده باشد؟ عرض كردم: نه، فرمود: چرا مردى آمده بيا بنزد او برويم، پس آن حضرت سوار شد و من نيز بهمراه او سوار شده پيش مردى برفتيم، ديدم مردى است اهل مغرب زمين كه با خود كنيزكانى دارد، من باو گفتم: آنها را بما عرضه كن، هفت كنيزك آورد و همه را امام رد كرده فرمود: بدانها نيازى ندارم، سپس فرمود: باز هم بياور، گفت:

جز يك كنيزك بيمار ديگر كنيزى نزد من نيست، فرمود: چه مى‌شود كه او را هم بياورى! آن مرد از آوردن آن كنيزك خوددارى كرد حضرت نيز از نزد او برخاست و بازگشت، سپس فردا مرا فرستاد و فرمود: باو بگو! آخر چه بهائى براى آن كنيزك ميخواهى بگيرى؟ هر چه گفت تو بپذير و بگو: