ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٢٠ - باب(١٦) در بيان شمه از معجزات و نشانههاى امامت حضرت موسى بن جعفر

تعالى بر طبق آن رفتار كنم؟ حضرت در پاسخ نامه‌اش مرقوم فرمود: آنچه در باره اختلاف در وضوء نوشته بودى فهميدم، و آنچه من بتو دستور دهم در اين باره اين است كه (ابتداء) سه بار آب در دهان بگردانى و سه بار آب در بينى كشى، و سه بار روى خود را بشوئى و آب را بلابلاى موهاى صورت برسانى، و دستان خود را از سر انگشتان تا مرفق بشوئى، و همه سر را مسح كنى و رو و توى گوشهايت دست بكشى و پاهاى خود را تا بلندى مفصل سه بار بشوئى، و بجز آنچه نوشتم بكيفيت ديگرى وضوء را انجام ندهى، و از اين دستور تخلف نكنى! چون نامه بعلى بن يقطين رسيد، از آنچه آن حضرت مرقوم فرموده بود و همه شيعه در باب وضوء بر خلاف آن گويند در شگفت شد ولى با خود گفت: مولا و آقاى من داناتر است بآنچه دستور داده و من نيز فرمانبردار اويم، و هم چنان كه حضرت دستور فرموده بود وضوء ميساخت و با همه شيعه بخاطر امتثال دستور آن بزرگوار در اين باره مخالفت ميكرد، تا اينكه پيش هارون از على بن يقطين سعايت و بدگوئى كردند، و باو گفتند: او مردى است بمذهب رافضيان و با تو مخالف است، هارون ببرخى از نزديكان خود گفت: در باره على بن يقطين نزد من زياد حرف ميزنند، و او را متهم بمخالفت با ما و ميل بسوى مذهب رافضيان كرده‌اند، و من در انجام خدمتش نسبت بخود تقصير و كوتاهى نديده‌ام و بارها او را آزمايش كرده و نشانه از اين تهمتها كه باو زنند در او نديده‌ام، و ميخواهم بوسيله سر از كار او درآوردم بطورى كه خود او هم نفهمد كه مجبور شود از من پرهيز كرده تقيه نمايد، باو گفتند: اى امير المؤمنين رافضيان در مسأله وضوء با سنيان اختلاف دارند و اينان سبك وضوء ميگيرند و پاها را نمى‌شويند، پس چنانچه نفهمد از كيفيت وضوء گرفتنش او را آزمايش كن، هارون گفت: آرى اين راهى است كه از اين راه مذهب او آشكار شود، سپس چندى او را بحال خود واگذاشت، آنگاه او را بكارى در خانه خود واداشت تا اينكه هنگام نماز شد، و على‌