ترجمه ارشاد شيخ مفيد
(١)
باب(1) احوال حضرت امام حسن مجتبى
٢ ص
(٢)
فصل(1) جريان شهادت آن حضرت و سبب آن
١٢ ص
(٣)
باب(2) فرزندان آن حضرت و شمه اى از احوالات آن حضرت
١٦ ص
(٤)
فصل(1) احوال زيد بن حسن ع
١٦ ص
(٥)
فصل(2) احوال حسن بن حسن مثنى
٢٠ ص
(٦)
باب(3) احوال حضرت امام حسين
٢٤ ص
(٧)
فصل(1) دلائل امامت آن حضرت
٢٧ ص
(٨)
فصل(2) داستان مردن معاوية و فرستادن نامه از كوفيان و پاسخ آن حضرت و بيعت نكردن با يزيد بن معاوية
٢٩ ص
(٩)
خروج از مدينه و آمدن به مكه معظمه
٣٢ ص
(١٠)
نامههاى اهل كوفه و فرستادن آن حضرت مسلم بن عقيل را به كوفه
٣٤ ص
(١١)
آمدن عبيد الله بن زياد به كوفه و كشته شدن هانى و مسلم
٤٠ ص
(١٢)
فصل(3) حركت سيد الشهداء ع از مكه به سوى عراق
٦٧ ص
(١٣)
گرفتارى قيس بن مسهر صيداوى فرستاده آن حضرت و ملحق شدن زهير به آن حضرت و جريانات ديگر
٧٢ ص
(١٤)
رسيدن خبر شهادت مسلم به آن حضرت
٧٥ ص
(١٥)
برخورد آن حضرت با حر بن يزيد رياحى
٧٨ ص
(١٦)
ورود حضرت به زمين كربلا
٨٥ ص
(١٧)
شب عاشورا و سخنان حضرت و اصحاب
٩٣ ص
(١٨)
روز عاشورا و مقاتله اصحاب آن حضرت
٩٨ ص
(١٩)
توبه حر و ملحقشدنش به لشكر امام
١٠٢ ص
(٢٠)
مبارزه اصحاب امام و شهادت آنان و
١٠٤ ص
(٢١)
مبارزه على اكبر ع و شهادت آن جناب و شهادت قاسم بن الحسن
١١٠ ص
(٢٢)
شهادت عبد الله بن حسين و ساير بنى هاشم و حضرت أبا الفضل
١١٢ ص
(٢٣)
مبارزه سيد الشهداء و شهادت آن حضرت
١١٤ ص
(٢٤)
ورود اهل بيت به كوفه در دار الامارة
١١٩ ص
(٢٥)
ورود اهل بيت به شام و مجلس يزيد
١٢٣ ص
(٢٦)
فصل(4) رسيدن خبر شهادت آن حضرت به مدينه
١٢٧ ص
(٢٧)
فصل(5) اسامى جوانان بنى هاشمى كه در كربلا كشته شدند
١٢٩ ص
(٢٨)
باب(4) در بيان شمه از فضائل حسين(ع) و فضيلت زيارت آن حضرت و يادآورى از مصيبت آن بزرگوار
١٣١ ص
(٢٩)
فصل(1) فضيلت زيارت حضرت امام حسين
١٣٦ ص
(٣٠)
باب(5) در بيان فرزندان امام حسين
١٣٧ ص
(٣١)
باب(6) در بيان امام پس از حسين بن على
١٣٨ ص
(٣٢)
باب(7) در بيان شمه از حالات حضرت على بن الحسين
١٤١ ص
(٣٣)
باب(8) در بيان تاريخ و اسامى فرزندان على بن الحسين
١٥٤ ص
(٣٤)
باب(9) در ذكر امام پس از حضرت على بن الحسين
١٥٥ ص
(٣٥)
باب(10) در بيان حال برادران آن حضرت و شمه از اخبار ايشان است
١٦٦ ص
(٣٦)
شرح حال عبد الله بن على بن الحسين ع
١٦٦ ص
(٣٧)
شرح حال عمر بن على بن الحسين ع
١٦٧ ص
(٣٨)
شرح حال زيد بن على بن الحسين ع
١٦٨ ص
(٣٩)
شرح حال حسين بن على بن الحسين ع
١٧٠ ص
(٤٠)
باب(11) در ذكر فرزندان امام باقر
١٧٢ ص
(٤١)
باب(12) در ذكر امام از فرزندان باقر
١٧٣ ص
(٤٢)
شرح حال حضرت صادق
١٧٣ ص
(٤٣)
شمه اى از معجزات آن حضرت
١٧٦ ص
(٤٤)
برخى از سخنان آن جناب
١٨٠ ص
(٤٥)
باب(13) در بيان شمهاى از اخبار امام صادق(ع) و سخنان آن بزرگوار
١٨٤ ص
(٤٦)
فصل(1) خبرهاى غيبى آن حضرت
١٨٧ ص
(٤٧)
فصل(2) پاسخ سؤالات ابن ابى العوجاء و ابو شاكر ديصانى
١٩٢ ص
(٤٨)
فصل(3) كلامى از آن حضرت در وجوب معرفت خداى تعالى
١٩٦ ص
(٤٩)
فصل(4) كلامى از آن حضرت در نفى تشبيه
١٩٦ ص
(٥٠)
فصل(5) كلامى از آن حضرت در عدل
١٩٧ ص
(٥١)
فصل(6) كلامى از آن حضرت در حكمت و موعظه
١٩٧ ص
(٥٢)
فصل(7) كلامى از آن حضرت در تامل در دين خدا و معرفت اولياء او
١٩٧ ص
(٥٣)
فصل(8) كلامى از حضرت در وادار كردن مردم به توبه
١٩٨ ص
(٥٤)
فصل(9) داستان سيد حميرى و اشعار او
١٩٨ ص
(٥٥)
باب(14) در بيان فرزندان امام صادق
٢٠٠ ص
(٥٦)
شرح حال اسماعيل
٢٠١ ص
(٥٧)
فصل(1) عبد الله بن جعفر
٢٠٢ ص
(٥٨)
باب(15) شرح حال حضرت موسى بن جعفر
٢٠٧ ص
(٥٩)
فصل(1) نصوصى كه در باره امامت او رسيده
٢٠٨ ص
(٦٠)
باب(16) در بيان شمه از معجزات و نشانههاى امامت حضرت موسى بن جعفر
٢١٣ ص
(٦١)
باب(17) در بيان شمهاى از فضائل و مناقب و خصال پسنديده آن بزرگوار كه بدان وسيله برتريش بر ديگران آشكار شد
٢٢٣ ص
(٦٢)
باب(18) در بيان سبب شهادت آن بزرگوار و بيان شمه از آن جريان جانگداز
٢٢٨ ص
(٦٣)
باب(19) در ذكر عدد فرزندان آن حضرت و اجمالى از حالات ايشان
٢٣٦ ص
(٦٤)
باب(20) شرح حال حضرت امام رضا
٢٣٩ ص
(٦٥)
فصل(1) نصوصى كه در باره امامت آن حضرت رسيده
٢٤٠ ص
(٦٦)
باب(21) در بيان شمه از نشانههاى امامت و اخبار و معجزات آن بزرگوار است
٢٤٥ ص
(٦٧)
فصل(1) جريان ولايت عهد
٢٥٠ ص
(٦٨)
باب(22) در ذكر وفات حضرت رضا
٢٦٠ ص
(٦٩)
باب(23) شرح حال حضرت جواد
٢٦٣ ص
(٧٠)
باب(24) ذكر مقدارى از نصوص وارده در باره امامت حضرت جواد
٢٦٤ ص
(٧١)
باب(25) در شمه از مناقب و نشانهها و معجزات حضرت جواد
٢٦٩ ص
(٧٢)
جريان تزويج آن حضرت با ام الفضل و سؤال يحيى بن اكثم از او و پاسخى كه فرمود
٢٦٩ ص
(٧٣)
باب(26) در ذكر وفات حضرت أبى جعفر
٢٨٤ ص
(٧٤)
باب(27) شرح حال حضرت امام هادى
٢٨٥ ص
(٧٥)
باب(28) ذكر شمه از نصوص و اشارتى كه در باره امامت آن حضرت رسيده است
٢٨٦ ص
(٧٦)
باب(29) در ذكر شمهاى از نشانهها و براهين امامت و معجزات حضرت هادى
٢٨٩ ص
(٧٧)
باب(30) جريان آمدن حضرت هادى
٢٩٦ ص
(٧٨)
باب(31) شرح حال امام عسكرى
٣٠٠ ص
(٧٩)
باب(32) ذكر چند حديث كه در باب امامت آن حضرت بنص صريح يا اشاره از پدر بزرگوارش رسيده است
٣٠١ ص
(٨٠)
باب(33) در ذكر شمه از مناقب حضرت عسكرى
٣٠٧ ص
(٨١)
باب(34) در بيان وفات حضرت عسكرى
٣٢١ ص
(٨٢)
باب(35) شرح حال حضرت مهدى
٣٢٣ ص
(٨٣)
باب(36) در بيان مقدارى از ادله امامت حضرت قائم حجة بن الحسن
٣٢٥ ص
(٨٤)
باب(37) نصوصى كه در باره امامت حضرت صاحب الزمان دوازدهمين پيشواى شيعيان بنحو اجمال و تفصيل رسيده است
٣٢٦ ص
(٨٥)
باب(38) در ذكر كسانى كه امام دوازدهم(ع) را ديدهاند و بيان شمه از معجزات آن حضرت
٣٣٠ ص
(٨٦)
باب(39) در ذكر شمهاى از دلائل و معجزات حضرت صاحب الزمان(ع)
٣٣٣ ص
(٨٧)
باب(40) در ذكر علامات و نشانههاى ظهور حضرت قائم
٣٤٤ ص
(٨٨)
فصل(1) و اما در باره سال آمدن حضرت قائم
٣٥٣ ص
(٨٩)
فصل(2) در باره آن حضرت كه از مكه ظهور كند و در كوفه فرود آيد
٣٥٤ ص
(٩٠)
فصل(3) و در باره مدت امامت حضرت قائم
٣٥٥ ص
(٩١)
فصل(4) و در باره اوصاف و شمائل حضرت قائم
٣٥٦ ص
(٩٢)
فصل(5) اما در باره روش و سيره آن بزرگوار نيز پس از قيام و ظهور او و طريقه حكم كردن و آنچه خداوند از معجزات او آشكار سازد رواياتى رسيده چنانچه پيش از اين نيز گذشت
٣٥٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص

ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٥ - فصل(١) جريان شهادت آن حضرت و سبب آن

كه بهتر از آسايش و غنودن در خوشى است! آيا عثمان در دورترين جاى مدينه دفن شود و حسن با پيغمبر ٦ بخاك سپرده شود؟ تا من شمشير بدست دارم هرگز اين كار نخواهد شد! (و با اين جريان) نزديك بود فتنه جنگ ميان بنى هاشم و بنى اميه در گير شود، ابن عباس جلوى مروان آمده گفت: اى مروان از آنجا كه آمده‌اى باز گرد زيرا ما نمى‌خواهيم بزرگ خود را كنار رسول خدا ٦ بخاك بسپاريم، بلكه ميخواهيم بوسيله زيارت او ديدارى تازه كند سپس او را بنزد جده‌اش فاطمه (بنت اسد) ببريم و چنانچه خود او وصيت كرده او را در آنجا بخاك بسپاريم، و اگر خود او وصيت كرده بود با پيغمبر ٦ دفنش كنيم هر آينه ميدانستى كه تو ناتوان‌تر از آنى كه ما را از اين كار جلوگيرى كنى، لكن خود آن حضرت ٧ داناتر بخدا و پيغمبر و نگهدارى حرمت قبر جدش بوده از اينكه خرابى در آن با ديد آيد، چنانچه اين كار را ديگرى جز او كرد و بدون اذن آن حضرت ٦ بخانه او درآمد، سپس رو بعايشه كرده گفت: اين چه رسوائى است اى عايشه! روزى بر استر، و روزى بر شتر! ميخواهى نور خدا را خاموش كنى و با دوستان خدا بجنگى، بازگرد كه از آنچه ميترسى بدلخواه تو شده، و بدان چه دوست دارى رسيده‌اى (يعنى آسوده باش كه ما نميخواهيم حسن ٧ را كنار قبر رسول خدا ٦ دفن كنيم) و خداوند انتقام اين خاندان را بگيرد و گر چه پس از گذشت زمانى دراز باشد.

و حسين ٧ نيز فرمود: بخدا اگر سفارش حسن ٧ نبود كه خونها ريخته نشود، و باندازه شيشه حجامتى خون بخاطر او نريزد هر آينه ميدانستيد چگونه شمشيرهاى خدا جاى خود را از شما ميگرفت، (و حق خويش را از شما باز ميستاند) با اينكه شما پيمانهاى ميانه ما و خود را شكستيد، و آنچه ما براى خود