ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٩ - مبارزه اصحاب امام و شهادت آنان و

زهير بن قين با ده نفر از ياران حسين ٧ بر ايشان حمله كرد و آنان را از كنار خيمه‌ها دور كرد شمر دوباره بازگشت زهير گروهى از ايشان كشت و بقيه بجايگاه خويش بازگشتند، و هر چند نفر از ياران حسين ٧ كشته ميشد چون اندك بودند آشكار بود ولى از لشكر عمر بن سعد هر چند كشته ميشد چون بسيار بودند آشكار نبود، و جنگ سخت شد و ياران آن حضرت در ميان لشكر فرو رفتند و كشته و مجروح در ميان ايشان بسيار شد تا هنگام ظهر، پس حسين ٧ با يارانش نماز خوف خواند و پس از آن حنظلة بن سعد شبامى از ميان ياران حسين ٧ بيرون آمده فرياد زد: اى مردم كوفه «اى مردم من بر شما ميترسم مانند روز احزاب، اى مردم من بر شما ميترسم از روز فرياد (رستاخيز)» اى مردم حسين را نكشيد «كه نابودتان سازد خدا بعذابى، و همانا زيانمند شد آنكه دروغ بست» سپس پيش آمده و جنگ كرد تا شهيد شد رحمة اللَّه عليه.

و پس از او شوذب غلام شاكر (كه از شيعيان بزرگوار و ارجمند بود) پيش آمده گفت: «السّلام عليك يا ابا عبد اللَّه و رحمة اللَّه و بركاته» من تو را بخدا ميسپارم سپس جنگيد تا شهيد شد رحمة اللَّه عليه.

و عابس بن شبيب شاكرى پيش آمده بر حسين ٧ سلام كرد و با آن حضرت وداع نمود و جنگ كرد تا شهيد شد، و هم چنان يك يك از ياران سيد الشهداء ٧ پيش مى‌آمد و كشته ميشد تا بجاى نماند از همراهان حسين ٧ جز خاندان آن بزرگوار.