ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٤٩ - باب(٤٠) در ذكر علامات و نشانههاى ظهور حضرت قائم

تن باشد همانند سفيانى).

٧- على بن أبى حمزه از حضرت كاظم ٧ روايت كرده كه در تفسير گفتار خداى تعالى:

«بزودى بنمايانيم آيتهاى خويش را در سراسر گيتى و در خود ايشان تا روشن شود براى آنان كه او است حق» (سوره فصلت آيه ٥٣) فرمود: (مقصود از آيات و نشانه‌هاى حق) فتنه‌هائى است كه در آفاق آشكار گردد، و مسخ شدن دشمنان حق ميباشد.

٨- ابو بصير گويد: شنيدم از امام باقر ٧ كه در گفتار خداى تعالى: «اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان برايشان فرود آوريم كه گردنهاشان در برابر آن خاضع گردد» (سوره شعراء آيه ٤) فرمود:

بزودى خداوند اين نشانه را براى آنها مى‌فرستد عرضكردم: براى كيان؟ فرمود: براى بنى اميه و پيروانشان، عرضكردم: نشانه چيست؟ فرمود: توقف خورشيد از ظهر تا وقت عصر، و بيرون آمدن سينه و صورت مردى كه حسب و نسبش معروف باشد در چشمه خورشيد، و اينها در زمان سفيانى است، و آن هنگام نابودى سفيانى و قوم او است.

٩- و از سعيد بن جبير روايت شده كه گفت: سالى كه مهدى ٧ در آن سال خروج كند بيست و چهار باران در زمين ببارد كه آثار و بركاتش نمايان گردد.

١٠- ثعلبه ازدى گويد: امام باقر ٧ فرمود: دو نشانه است كه پيش از ظهور حضرت قائم ٧ خواهد بود: گرفتن خورشيد در نيمه ماه رمضان، و گرفتن ماه در آخر آن، گويد:

عرضكردم: (بفرمائيد) خورشيد در آخر ماه ميگيرد و ماه در نيمه آن (زيرا گرفتن ماه در آخر خلاف‌