ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٢٧ - باب(١٧) در بيان شمهاى از فضائل و مناقب و خصال پسنديده آن بزرگوار كه بدان وسيله برتريش بر ديگران آشكار شد

محمل خود (كه در آن مينشيند) برود؟ فرمود: در حال اختيار جايز نيست، محمد بن حسن گفت:

آيا راه رفتن در زير سايه در حال اختيار براى او جايز است؟ فرمود: آرى، محمد بن حسن (از اين پاسخ) بخنده افتاد (و از اين طرز پاسخ حضرت را مسخره كرد) موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود:

آيا از دستور پيغمبر تعجب ميكنى و آن را مسخره ميكنى؟ همانا رسول خدا ٦ در حال احرام سقف محمل را برداشت (كه زير سايه آن نباشد) ولى در زير سايه راه رفت، اى محمد در احكام خدا قياس نتوان كرد، و هر كس حكمى را بحكم ديگر قياس كند از راه راست گمراه شده، پس محمد بن حسن خاموش شده نتوانست پاسخى بآن حضرت بدهد.

و بالجمله (فضائل آن حضرت زياده از آنست كه اين مختصر گنجايش آن را داشته باشد و) مردم روايات بسيارى (در فنون علم) از آن جناب روايت كرده‌اند، و او فقيه‌ترين اهل زمان خود بود، و از همه كس بكتاب خدا آشناتر و در خواندن قرآن از همگان خوش‌صداتر بود، و چنان بود كه هر گاه قرآن ميخواند محزون ميشد (يا با صوت حزين ميخواند) و مردم از تلاوت قرآنش ميگريستند، و مردم مدينه آن حضرت را زينت متهجدين (نماز شب‌خوانان، و شب زنده‌داران) ميناميدند، و بلقب كاظم (فروخورنده خشم) ناميده شد، براى آنكه هر چه از دست ستمكاران كشيد خشم خود را فرو خورد و بردبارى كرده (بر آنان نفرين نكرد) تا اينكه در زندان و زنجير دشمنان و ستمگران از دنيا رفت و شهيد گشت.