انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٤ - نماز شب از نظر روايات

مى‌شود، روح انسان شفاف مى‌گردد، شرف انسان زياد مى‌شود، آثار و بركات ديگرى هم دارد. «وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ» مومنين در سحرگاهان استغفار مى‌كنند. يك روايت را علامه سيوطى كه يكى دانشمند بزرگ اهل سنت است و كتاب‌هاى زيادى را نوشته است. در كتاب" درالمنثور" از پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم نقل نموده است كه انسان مى‌تواند نماز شب را پيش از خواب در همان اول شب بخواند؛ يعنى كسى‌كه خوابى زياد دارد و نمى‌تواند در دل شب بيدار شود، مى‌تواند قبل از اين‌كه بخوابد، نماز شب خود را بخواند. گاهى اوقات هوا بسيار سرد است، يا شب‌ها خيلى كوتاه است خواب سنگينى مى‌كند و انسان بيدار نمى‌شود؛ در اين‌صورت انسان مى‌تواند قبل از اين‌كه بخوابد نماز شب را بجا آورد و بعد در بستر خواب برود.

بنابراين انسان مى‌تواند نماز شب را در هر وقتى از شب بخواند؛ ولى بهتر است كه در آخر شب و در نزديكى سحر نماز شب خوانده شود. در اين حديث از پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه وآله وسلم نقل شده است: «ان آخر الليل فى التهجد احب إلى من أوله، لان اللّه يقول، وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ» آخر شب براى نماز شب (تهجّد) نزد من محبوب تر است از آغاز آن؛ زيرا خداوند مى‌فرمايد: پرهيزگاران در سحرگاهان استغفار مى‌كنند.[١] خواندن نافله شب در تمام اوقات شب درست است؛ ولى در آخر شب داراى فضيلت بيشترى مى‌باشد.

[١] - درالمنثور/ ج ٦ ص ١١٣