انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩١ - كره هوا و سنگ هاى آسمانى

مى‌شد و انسان‌ها نابود مى‌گرديد و در نتيجه زندگى در كره زمين از بين مى‌رفت و اين زمين پر بركت براى انسان‌ها جهنم گرديده و سرانجام نسل بشر از بين مى‌رفت.

ما بايد خدا را شكر كنيم كه چنين امكانات دفاعى را براى ما فراهم ساخته تا حيات مان در امان بماند. اين از بركت هواى اطراف زمين است كه روزانه ميليون‌ها سنگ را از ما دفع مى‌كند؛ ميليون‌ها سنگ از هوا مى‌بارد؛ ولى ما اصلًا متوجه نمى‌شويم. اين سنگ‌ها بسيار به شدت زياد به‌سوى زمين مى‌آيند؛ ولى به زمين نمى‌رسند، اگر گاهى اوقات هم رسيده باشند بسيار اندك و ناچيز بوده است. در بعضى جاها سنگ‌هاى ديده مى‌شود كه ادعا شده است، سنگ‌هاى آسمانى‌اند. اگر هواى اطراف زمين نازك مى‌بود، نمى‌توانست از سنگ‌هاى آسمانى جلوگير كند؛ در آن‌صورت ممكن بود تا كنون چند متر سنگ روى زمين ما را مى‌پوشانيد و همه چيزى ما را خراب مى‌كرد، نه زراعت مى‌ماند، نه ساختمان‌ها، نه از انسان‌ها خبرى بود و نه حياتى وجود داشت، همه در زير سنگ‌ها دفن مى‌گرديد. خداوندمتعال جل جلاله چه شرايطى را براى زندگى انسان‌ها فراهم نموده است. كره هوا را به قدرى كلفت و زخيم درست نموده كه شهاب سنگ‌هاى بزرگ هم نمى‌توانند آن را از بين ببرند. كره هوا از سقوط تمام آن‌ها در روى زمين جلوگيرى مى‌كند. مثل يك چترى مى‌ماند كه از ريختن باران روى انسان جلوگيرى كند. كره هوا در واقع چترى براى زمينى‌ها مى‌باشد كه از ريختن شهاب سنگ‌ها جلوگيرى مى‌كند.