انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٧ - اوصاف نيكوكاران

خدا حافظى كند. حتى لازم نيست كه هدف از كمك كردن خود را به فقير توضيح دهد يا مقدمه بگويد، دور از ديد مردم پول را آهسته به فقير بدهد و خدا حافظى نمايد.

ضرر دوم: ظاهراً مردم فقير در هر جايى‌كه براى آنان كمك شود مى‌گيرند؛ ولى كسانى‌كه به اطراف او ايستاده‌اند مى‌بينند كه شما به او پول داديد. با اين‌حال حيثيت مرد فقير پائين مى‌آيد و به آبرويش ضرر مى‌رسد. اگر فقير را انسان مى‌شناسد، بهتر است پول را داخل پاكت كند و به در خانه‌اش ببرد. در را بزند هركسى بيرون شد، بگويد اين پاكت را به آقاى فلانى بدهيد، اگر چشم فقير به كمك كننده نيافتد ثوابش يقينا بيشتر مى‌شود؛ زيرا با ديدن كمك كننده ممكن است او خجالت بكشد. دليل اين‌كه قرآن مجيد مى‌فرمايد: هم به سؤال كننده كمك كنيد و هم به محرومين، همين موضوع است كه شخصيت انسان‌هاى فقير خفظ مى‌شود. پس لازم است انسان از اموال خود به فقرا كمك كند، چه فقيرى كه از مردم سؤال مى‌كند و چه فقيرى‌كه براى حفظ حيثيت خود از كس چيزى نمى‌خواهد. براى هردو بايد كمك شود.

اوصاف نيكوكاران‌

در آيه مبارك شانزدهم، خوانديم: «آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ» آن نعمت‌ها را كه خداوند در بهشت براى پرهيزگاران عطا مى‌كند و آنان نيز با كمال مسرّت و خوشى آن‌ها را در يافت مى‌كنند. نعمت‌هاى خدا بدون دليل براى آنان داده نمى‌شود؛ بلكه به‌خاطر اعمالى‌كه در دنيا انجام داده‌اند براى‌شان داده مى‌شود. نيكوكاران دارى چند صفت هستند كه به ترتيب بعض آن‌ها را براى شما بيان خواهم كرد.