انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٥ - غرق شدن به جهالت

انسان رخ مى‌دهد و بايد متوجه تمام مسائل باشد. ما انسان هستيم و نبايد بدون جهت خود را به نادانى غرق كنيم. ما به‌عنوان يك انسان مسلمان، بايد مواظب خود باشيم كه نه خود را فريب دهيم و نه ديگران را گمراه كنيم. مسلمان بايد زرنگ و هوشيار باشد، نه كسى را به دروغ فريب دهد و نه فريب دروغ ديگران را بخورد. اين موضوع به انسانيت ما ارتباط دارد. قرآن مجيد براى انسان‌ها چيزهاى را صحبت مى‌كند كه به كمال و لياقت او مربوط مى‌شود.

در مورد اين آيه مباركه بايد كتاب‌ها نوشته شود، قرآن كتاب آسمانى است. مى‌خواهد به انسان‌ها بفهماند كه شما انسان هستيد، مثل گوسفند و شتر نباشيد كه يك بچه كوچك مهار صد شتر را مى‌گيرد، كشان كشان به هرجا كه بخواهد مى‌برد.

شما انسان هستيد، بايد استقلال داشته باشيد. استقلال فكرى، استقلال سياسى، استقلال معنوى، استقلال اجتماعى و فردى شما بايد خدشه دار نشود. مواظب باشيد تا ديگران شما را به فتنه مبتلا نسازد. مؤمن بايد از فتنه‌ها بر حذر باشد، مثل شتر نباشد كه به هرطرف مهارش كشيده شود، همانسوى راه بيافتد.

به فرمايش حضرت على عليه السلام كه مى‌فرمايد: «كُنْ فِى الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللّبُونِ لَا ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ» در فتنه‌ها هم‌چون شتر كم سن و سال باش! نه پشتى كه سوار شوند و نه پستانى‌كه بدوشند.[١]

[١] - نهج البلاغه، حكمت ١