انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٣ - چاره جويى هاى بى فايده

چاره جويى‌هاى بى‌فايده‌

«يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ»

اگر مراد از هلاكت مشركين، عذاب دنيا باشد، چاره جوى‌هاى آنان به‌درد نمى‌خورد، نقشه‌هاى‌كه بر ضد پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم كشيده بودند همه باطل مى‌شوند و آرزوهاى آنان هرگز برآورده نمى‌شود و به زودى به‌هلاكت مى‌رسند. همان‌گونه كه قرآن مجيد مى‌گويد: به‌زودى تحقق خواهد يافت. «يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ» اگر مراد از هلاكت عذاب روز قيامت باشد، به اين معنى است كه چاره جوى‌هاى آنان در دنيا به درد آخرت‌شان نمى‌خورد و كسى هم از عذاب آنان كاسته نمى‌تواند و بدون اين‌كه كسى به يارى آنان بشتابد، در آتش جهنم مى‌سوند و هلاك مى‌شوند. هلاكت روز قيامت مثل هلاكت اين دنيا نيست كه بميرد و روحش از بدنش مفارقت كند؛ بلكه عذاب قيامت ابدى است، هميشه در عطش عذاب مى‌سوزد، مگر اين‌كه خداوند جل جلاله به فضل و كرم خود كسى را ببخشد.

«وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ»

آنانى‌كه ظلم كرده‌اند، اكثراً نمى‌دانند كه وقت عذاب‌شان چه وقت است. ممكن است عذاب ظالمين پيش از قيامت، در همين دنيا باشد، ظالم هم در دنيا عذاب مى‌شود و هم در آخرت، عكس العمل خود را در دنيا و آخرت مى‌بيند. قرآن مجيد مى‌فرمايد: اكثر ظالمين از عذاب خود نمى‌دانند. (البته يك‌عده‌شان مى‌دانستند كه خداوند جل جلاله‌