انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٧ - خدمت گذاران اهل بهشت

كند اين ميوه را بخورد، فوراً نزدش حاضر مى‌شود؛ ولى با وجود آن‌هم، نوجوانان خوش منظر بهشتى در خدمت‌شان هستند تا ازطريق آنان چيزى را ميل نموده و لذت بيشتر ببرند.

شرايط زندگى در بهشت براى انسان‌هاى‌كه در دنيا هستند بسيار پيچيده و غير مفهوم است. ما در دنيا نمى‌توانيم توسط اراده جز به اعضاى بدن خود، بر چيزى ديگرى تسلط داشته باشيم؛ مثلًا اگر من اراده كنم كه دستم بالا شود، فوراً بلند مى‌كنم؛ اما اگر اراده كنم كه دست كسى ديگر را بالا كنم، برايم ممكن نيست؛ زيرا دست كسى ديگر تابع اراده من نيست.

البته به آنانى‌كه نفس خود را شفاف نموده‌اند كارى ندارم؛ زيرا ممكن است آنان با شفافيت نفس خود بر چيزى تسلط پيدا كند؛ اما در بهشت براى همه چنين كارى ممكن است؛ هركس اراده كند كه فلان پرنده نزدش بيايد، فوراً مى‌آيد، فلان ميوه نزدش حاضر شود، بلا فاصله حاضر مى‌شود، فلان غذا را مى‌خواهم فى‌الفور برايش آماده مى‌شود، فلان نوع شراب را ميل دارم، زود در دسترسش قرار مى‌گيرد. در بهشت هركارى توسط اراده ممكن است؛ منتهى آوردن شراب توسط بچه‌هاى كوچك و خوش‌منظر، براى مؤمنين يك نوع احترام است كه مؤمنين بيشتر لذت ببرد.

در مورد بچه‌هاى كوچك يا خدمت‌گذاران بهشتى مى‌خواهم اشاره مختصر داشته باشم، يكى از احتمالات اين است كه بچه‌هاى كوچك بهشتى، همان بچه‌هاى باشند كه در كوچكى از دنيا رفته‌اند. ممكن است آنان بچه‌هاى كفار باشند؛ زيرا