انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٦ - خدمت گذاران اهل بهشت

يا نوشيدن بيشتر. گاهى اوقات شوخى‌هاى دنيا نيز لذت بخش است. «كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ»" كَأْس" به ظرفى گفته مى‌شود كه پر از شراب است، وسعت زبان عربى زياد است، ظرف پُر را كأس مى‌گويد و ظرف خالى را" قدح" مى‌فرمايد: در اين ظرف‌هاى پر از شراب، نه لغو وجود دارد و نه گناه؛ براى اين‌كه شراب بهشتى به عقل انسان ضرر نمى‌رساند.

خدمت گذاران اهل بهشت‌

«وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ»

نوجوانان خوش‌منظرى در اطراف آنان گردش مى‌كنند كه مثل دُرهاى درون" صدف" مى‌مانند." دُر" تا وقتى‌كه درون صدف خود قرار داشته باشد، بسيار شفاف و پاكيزه مى‌باشد، زمانى‌كه از صدف خود بيرون شد، بعد از مدتى گرد و غبار دنيا شفافيت آن را كم مى‌كند. مى‌فرمايد: پسرانى‌كه به اطراف مؤمنين در گردش‌اند، همانند" دُرهاى" هستند كه در صدف خود قرار دارند. در مورد اين‌كه پسرهاى بهشتى چه‌كسانى هستند، بحث جداگانه لازم است؛ ولى اين نوجوانان، در خدمت مؤمنينى هستند كه روى تخت‌هاى خود نشسته‌اند، جام‌هاى شراب در دست دارند و به اطراف بهشتى‌ها دور مى‌زنند، هركس ميل داشته باشد با احترام جام را در دست او مى‌دهند. در بهشت غالباً اين قدرت و تونايى براى انسان پيدا مى‌شود كه به محض اشاره يا اراده چيزى را نزد خود حاضر كند، بدون اين‌كه از جاى خود حركت كند يا خود را به زحمت اندازد. به عنوان مثال، ميوه‌ى را انسان در شاخ درخت مى‌بينند، همين‌كه قصد