انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٥ - شوخى هاى اهل بهشت
آغشته مىكند، شراب در دنيا انسان را به بيهودهگوى مبتلا مىسازد و ضررهاى زيادى را متوجه انسان مىسازد. اماّ در بهشت اينگونه نيست، شراب بهشتى عقل انسان را ذايل نمىكند، انسان را به بيهوده گوى مبتلا نمىسازد وهيچ ضررى هم براى انسان ندارد. شراب بهشتى به مراتب لذت بخشتر از شراب دنيا است؛ در بهشت كاسههاى شراب توسط بچههاى كوچك و خوش منظر براى مؤمنين توزيع مىشود و مؤمنين از خوردن آن لذت زياد مىبرند. خداوند جل جلاله به فضل كرم خود همهى ما را از شرّ شرابهاى دنيايى كه انسان را مست و لايعقل مىكند نجات دهد و در عوض شرابهاى بهشتى را نصيب همهى مان بگرداند. انشاءالله. «يَتَنازَعُونَ فِيها» مؤمنين براى گرفتن شراب باهم منازعه مىكنند، يعنى جام شراب را از دست يكديگر بهسوى خود مىكشند. منازعه مؤمنين در بهشت از روى ناراحتى نيست؛ زيرا در بهشت ناراحتى وجود ندارد؛ ولى اين منازعه از روى شوخى است، براى اينكه از نوشيدن آن لذت بيشتر ببرند، هركدام جامهاى شراب را بهسوى خود مىكشانند.
در دنيا نيز گاه گاهى براى گرفتن خوردنىها و نوشيدنىها كشمكش صورت مىگيرد؛ ولى اين كشمكش و منازعه اكثراً از روى ناراحتى مىباشد؛ زيرا غذا و نوشيدنىها به حد كافى وجود ندارد، مردم همه گرسنهاند؛ لذا براى گرفتن آنها كشمكش صورت مىگيرد. گاهىهم اين كشمكشها منجر به خشونت مىشود؛ در بهشت همه چيز فراوان است و به هرچيزى كه انسان ميل داشته باشد در دسترسش قرار مىگيرد، كشمكش و منازعه بهشتىها براى لذت بردن است، نه براى گرفتن خوردن