انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٤ - شوخى هاى اهل بهشت

گاهى اوقات با توجه به محدوديتى كه براى انسان وجود دارد، يك نفر از دوستانش را در منزل خود به مهمانى دعوت كند، سعى مى‌كند هرآن‌چه در توان دارد براى او آماده كند، وقتى‌كه آماده كرد آن را در طبق اخلاص گذاشته و به دوست خود مى‌گويد بفرماييد از هركدام كه ميل داريد نوش جان كنيد. اين مثال هرچند يك مثل ناقص است؛ ولى مى‌تواند مطلب را قدرى براى انسان روشن كند. اين مثال مربوط به انسان‌ها مى‌شود، انسان نواقص زياد دارد، توان انسان بسيار محدود است. اماّ خداوند متعال جل جلاله خير الرازقين است، او به همه چيز قادر است. همه چيز مخلوق اوست، خدا هرچه را اراده كند انجام مى‌شود، در بهشت همه چيز فراوان است، براى خدا همه چيز ممكن است. لذا خطاب به بندگان مؤمن خود مى‌فرمايد: «وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ» به هرچيزى كه ميل داريد بخوريد. ميوه‌هاى رنگارنگ، با طعم‌هاى مختلف، گوشت‌هاى مختلف النوع و ساير نعمت‌ها در آن‌جا وجود دارد، بخوريد و نوش جان كنيد، گواراى تان باد.

شوخى‌هاى اهل بهشت‌

«يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ»

جام‌هاى پر از شراب را در بهشت حاضر مى‌كنيم، مؤمنين براى گرفتن آن‌ها با هم منازعه مى‌كنند، در بهشت هيچ بيهوده گوى و گناهى وجود ندارد. خوردن شراب در دنيا براى انسان حرام است، براى اين‌كه عقل انسان را ذايل مى‌كند، انسان را به گناه‌