انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠٥ - رزق دهنده قوى

ما مى‌خواهيم آنان از راه عبادت استعداد خود را شگوفا كنند و براى درك نعمت‌هاى بهشتى به‌طرف معنويت عروج نمايند. اكنون مى‌خواهد بگويد، كه ما به عبادت شما نياز نداريم؛ بلكه ما بى‌نياز و قوى هستيم.

رزق دهنده قوى‌

«ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ»

ما از ايشان (مردم) رزق و روزى نمى‌خواهيم و ما از آنان نمى‌خواهيم كه ما را اطعام كنند. خداوند متعال نه به بندگانش محتاج است و نه به اطعام نياز دارد، تا از بندگانش بخواهد. اين بندگان است كه هميشه به او احتياج دارند.

«إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ»

خدا رازق قوى است [و او به شما رزق و روزى مى‌دهد] او داراى قوت و قدرت است، همه چيز را او در روى زمين خلق كرده است تا بندگانش از آن‌ها استفاده كنند. خداوند جل جلاله هم قوى است، هم قادر و هم متين، متين يعنى قدرتمند، به عنوان مثال، آن دو عضوله‌ى كه از پشت گردن انسان به طرف پايين آمده است كه هر وقت چيزى سنگينى را به پشت خود قرار دهد، توسط همان دو عضوله مقاومت و پايه‌دارى مى‌كند. پس معناى آيه مباركه اين مى‌شود كه خداوند جل جلاله براى رزق و روزى دادن بندگان خود بسيار پرقدرت و متين است.