انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٠ - استعداد عالى

خضوع و خشوع و احساس ذلت در برابر عظمت پروردگار جهان است به‌همراه داشته باشد و با همان حالت خدا را عبادت كند.

استعداد عالى‌

عرض كردم كه فلسفه خلقت انسان عبادت خداست. براى چه؟ مگر خدا به عبادت ما احتياج دارد؟ مگر عبادت ما نفعى را براى او مى‌رساند؟ جواب اين است كه خدا به هيچ وجه به بندگان خود احتياج ندارد؛ بلكه ما بندگان به خدا محتاج هستيم. راه تكامل ما عبادت است و توانايى عبادت را نيز او به ما عطا فرموده است. عبادت تنها راه رسيدن انسان به‌سوى كمال است و هيچ‌گاه انسان به كمال لايق خود نمى‌رسد مگر اين‌كه خدا را عبادت كند. تكامل حقيقى ما انسان‌ها در گيرو تسليم شدن به خداست، رسيدن به كمال، در عبادت خدا، در محبت خدا، در تذلّل و خشوع با خداست. اگر با خضوع و خشوع به خدا تسليم شويم، روح ما شفاف و درخت باطن ما شگوفا مى‌شود، قلب ما آرامش پيدا مى‌كند، براى پذيرش نعمت‌هاى بهشتى ظرفيت ما بالا مى‌رود، عبادت تنها راه تكامل انسان است و انسان از طريق عبادت به كمال مى‌رسد، عبادت براى اين است كه انسان تقرب معنوى پيدا كند، نسبت به خالق خود معرفت بيشتر به‌دست آورد، و الّا خداوند جل جلاله هيچ‌گاه محتاج بندگانش نيست. انسان داراى استعداد خوبى است؛ ولى استعداد نيز از جانب خداست، استعداد انسان هر چند بالا برود به خدا بيشتر معرفت پيدا مى‌كند و هدف از عبادت خدا نيز همين است كه انسان استعداد عالى خود را به فعليت برساند، معناى تكامل نيز همين است، انسان توسط