انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٤ - جدا شدن زمين از خورشيد

فاصله گرفتن كرات توسعه پيدا مى‌كند. اگر اين نظريه ثابت شود، مى‌توانيم ادعاى بعضى از مفسرين را نيز كه مى‌گويند، آسمان هميشه در حال توسعه است قبول نماييم. به‌نظرمن، باز كردن اين مطلب تا همين مقدار كافى است و اگر بيشتر از اين روى آن بحث كنيم، ممكن است براى مستمعين درس‌هاى تفسير كه غالباً مردم عوام هستند، يك نوع پى‌چيدگى پيدا شود كه در فهم آن با مشكل مواجه شوند.

جدا شدن زمين از خورشيد

«وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ»

قرآن مجيد فكر بشر را متوجه زمين مى‌كند، مى‌فرمايد: به زمين نگاه كنيد! زمين از ابتدا اين چنين هم‌وار و گسترده نبود. بنا به نظريه (لاپلاس) زمين از خورشيد جدا شده است؛ يعنى كره زمين از ابتداء خلقت مستقل نداشته؛ بلكه از اجزاى خورشيد جدا شده است. زمين در واقع تكه‌ى از آتش بوده است؛ بعد از گذشت ساليان دراز همين اكنون نيز آتش زياد در داخل زمين وجود دارد. شما شايد بعضى اوقات در تصاوير تلويزيونى ديده باشيد كه يك مرتبه آتش فشان‌ها منفجر و امواجى از آتش به‌صورت رود در روى زمين جارى مى‌شود. در داخل زمين آتش زياد وجود دارد و درجه حرارت نيز در آن نقطه‌هاى زمين بسيار بالاست، سال‌هاى زياد سپرى گرديده تا زمين روى يك سلسله مسائل فيزيكى و كميايى خود را سرد كند، اكنون سطح كره زمين سرد است و آتش سوزان آن، به‌صورت خاك نرم و هم‌وار گرديده است و انسان‌ها از زمين استفاده زياد مى‌برند.