انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٠ - أهميت عبادات

تسبيح مى‌كنيم، هم تحميد، هم تهليل و هم تكبير، خيلى ذكر خوبى است و انسان بايد تلاش كند كه اين ذكر را اگر ممكن باشد در تمام اوقات بخواند، خداوند تبارك و تعالى جل جلاله به همه‌ى ما اين توفيق را عنايت فرمايد كه اكثر اوقات خود را در عبادت او سپرى نماييم؛ زيرا همه چيز را او براى ما مسخّر نموده است. «وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً»[١] آن چيزهاى كه در آسمان‌ها و زمين است، همه را براى شما مسخّر كرده‌ايم.

يعنى همه چيز را ما مورد انتفاع شما قرار داديم تا از آن‌ها استفاده كنيد و نفع ببريد. واقعاً خداوند تبارك و تعالى براى بشر مهمانى بسيار بزرگى را ترتيب داده است؛ اگر با وجود اين همه نعمت‌ها بشر به خدا تسليم نشود و به دنبال هوس‌هاى شيطانى، حيوانى و شهوانى خود برود، چه‌قدر زشت و ناپسند است، چه‌قدر رسوايى است؟! انسان‌ها بايد به خدا تسليم شوند و بايد به‌سوى كمال انسانى خود حركت كنند؛ انسان نبايد مثل حيوان باشد، تفاوت انسان با حيوان همين است كه انسان هدف مشخص دارد، كمال انسانى با حيوانيت در تضاد است. اگر انسان به‌كمال لايق خود برسد، جايگاه و منزلت او در بهشت خواهد بود، اگر از كمال انسانى فاصله بگيرد، مقام و منزلت او در دوزخ است و تا اسفل السافلين تنزل مى‌كند.

[١] - جاثيه/ آيه ١٣