انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٦ - زمين گهواره انسان
قرار داديم. «أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً»[١] آيا زمين را براى شما گهواره قرار نداديم. زمين مثل گهواره حركت دارد، از خصوصيات گهواره همان حركتى است كه در موقع تكان دادن آن به وجود مىآيد. زمانىكه مادر گهواره طفلش را با دست حركت مىدهد، طفل آرامش پيدا مىكند. از كلمه" مهد" حركت زمين نيز دانسته مىشود. خداوند جل جلاله زمين را براى انسانها فرش و هموار كرده است تا تمام احتياجات آنان از زمين برآورده شود، نشستن، خوابيدن، راه رفتن، كار كردن، خوردن، آشاميدن، همه و همه در يك كلام تمام ضروريات زندگى انسانها در روى زمين صورت مىگيرد. اگر سطح زمين خيلى پست و بلند مىبود، زندگانى براى انسانها مشكل مىشد. خداوند جل جلاله زمين را بهگونهى آفريده كه از تمام نقاط آن انسانها بتوانند استفاده كنند، تمام كوهها و دشتهاى روى زمين همه براى آرامش و آسايش انسان ساخته شده است. در آيه ديگر مىفرمايد: «وَ الْجِبالَ أَوْتاداً»[٢] ما كوهها را براى شما اوتاد قرار داديم، اوتاد به ميخهاى محكم گفته مىشود.
به عنوان مثال، اگر انسان داخل ماشين سوار شود، ماشين حركت دارد و مسلماً تكان و لرزه هم دارد؛ ولى تكان و لرزه خود ماشين او را هيچگونه اذيت نمىكند؛ ولى اگر (چوكى) صندلى ماشين محكم نباشد، يا ميخ هاى آن شكسته باشد، انسان را گاهى به يكسوى و گاهى بهسوى ديگر تكان مىدهد، تعادل انسان بههم مىخورد؛
[١] - نباء/ آيه ٦
[٢] - نباء/ آيه ٧