انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٠ - غرور و تكبر فرعون

از هركدام آن‌ها عبرت‌ها آموخته مى‌شود. آيه مباركه مى‌فرمايد: ما موسى را پيش فرعون فرستاديم، چگونه فرستاديم؟ با حجت، منطق و استدلال؛ اما او از روى تكبر، خود خواهى، غرور ولجبازى او را انكار كرد. فرعون به‌جاى اين‌كه به موسى عليه السلام جواب منطقى بگويد، او را متهم به جادوگرى و ديوانگى كرد. سرانجام موسى عليه السلام توسط زورگوى فرعون مغلوب نشد. «فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ وَ هُوَ مُلِيمٌ» ما فرعون و لشكريان اورا گرفتيم، وآنان را به دريا انداختيم، در حالى‌كه سخت مستحق سرزنش بودند. فرعون به خدا تسليم نشد؛ ولى حكومت خود را از دست داد، جان خود را ازدست داد، در قيامت هم به سخت‌ترين عذاب گرفتار خواهد بود.

قرآن مجيد مطالب را فهرست‌وار براى انسان بيان مى‌كند. قضيه حضرت ابراهيم و حضرت لوط عليهم السلام را بيان كرد، سپس قضيه موسى و فرعون را بيان فرمود. در تمام قضايا به‌صورت مختصر اشاره نموده است؛ ولى در هركدام آن‌ها دنياى از پند و اندرز نهفته است، همه براى اين است كه بشريت خود را تربيت كنند؛ منتهى نحوه استفاده آن‌ها به خود انسان‌ها مربوط مى‌شود كه چگونه مى‌تواند از آن‌ها عبرت را بياموزند.