انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٤ - آيات و نشانه هاى خدا

آيات و نشانه‌هاى خدا

«وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ»

ما نشانه هاى خود را در آن سرزمين براى كسانى‌كه از عذاب دردناك پروردگار خود مى‌ترسند باقى گذاشتيم. آيه‌مباركه تتمّه آيات قبل است كه مربوط به قوم لوط و خراب كردن منطقه" سدوم" مى‌باشد. بعضى‌ها مى‌گويند: اين سرزمين از توابع شام در منطقه" بهرالميت" است و بعضى هم مى‌گويند: منطقه‌اى كه شهر" سدوم" در آن واقع بود، هنگامى‌كه توسط فرشته‌ها زير و رو شد در آب غرق شده است. اين است عاقبت طغيانگرى و سركشى انسان برابر قدرت خالق. خدا به آنان حجت را تمام كرد، پيغمبرش را در ميان آن قوم فرستاد؛ ولى كسى به حرف آن بزرگوار گوش ندادند، سرانجام همه غرق شدند.

با توجه به آيات مباركه، از قوم لوط حتى يك نفر هم مسلمان نشد. همه‌ى‌شان تا آخر به كفر خود باقى ماندند و تا آخرين لحظه هم به هم‌جنس بازى خود مشغول بودند. علت هم‌جنس بازى قوم لوط نيز مشخص است؛ ولى بيان آن در اين برنامه مناسب نيست، براى اين‌كه خانواده‌هاى متديّن اين برنامه را مى‌بينند و صحبت‌هاى مرا گوش مى‌دهند. حضرت لوط عليه السلام كوشش زياد نمود تا آنان را از اين عمل زشت باز دارد؛ ولى هرچند نصيحت نمود براى آن قوم تاثير نكرد. سرانجام خداوند جل جلاله فرشته‌ها را فرستاد تا آنان را زير و رو كنند. عذاب خدا بر آنان نازل گرديد و همه از بين رفتند.