اخباريگرى، تاريخ و عقايد - بهشتى، ابراهيم - الصفحة ٤١٣ - تفصيل سيد نعمة الله جزايرى

شيخ‌مفيد،[١] سيّدمرتضى،[٢] ابن‌زهره،[٣] محقّق حلّى‌[٤] (در كتب معارج)، علّامه حلّى،[٥] شهيد اوّل‌[٦]، شهيد ثانى،[٧] وحيد بهبهانى،[٨] ميرزاى قمى،[٩] كاشف الغطاء،[١٠] شيخ‌انصارى،[١١] و آخوند خراسانى،[١٢] محمّدحسين نائينى،[١٣] آغاضياى عراقى‌[١٤]، در شبهات تحريميه، قائل به برائت شده‌اند و ... و اين مطلب، به جمهور مجتهدان نسبت داده شده است.[١٥] همچنين- چنانچه ملاحظه شد- قدما قائل به برائت در شبهات حكميه بوده‌اند و اين كه شيخ‌حسين كركى،[١٦] اين قول به برائت را فقط به متأخّران از مجتهدان نسبت مى‌دهد، حرف صحيحى نيست؛ چنانچه شيخ‌حرّ عاملى،[١٧] قول به توقّف را به شيخ‌طوسى نسبت داده كه اين هم سخن درستى نيست؛ زيرا اين كه شيخ‌طوسى گفته هرچند اصل در اشيا، از جهت عقلى وقف است،[١٨] ولى ممتنع نمى‌دانيم كه دليل سمعى دلالت كند كه اصل در اشيا اباحه است، بعد از آن كه‌

[١]. تصحيح الإعتقاد، ص ١٤٣.

[٢]. الذريعة، ج ٢، ص ٨٠٩.

[٣]. اصول الفقه، ص ٤١٦( به نقل از: غنية النزوعة).

[٤]. معارج الاصول، ص ٢٨٧.

[٥]. مبادى الاصول، ص ٢٥١.

[٦]. ذكرى الشيعة، ج ١، ص ٥٢.

[٧]. تمهيد القواعد، ص ٢٧١.

[٨]. الرسائل الاصوليه، ص ٣٤٩.

[٩]. قوانين الاصول، ج ٢، ص ١٥.

[١٠]. الحقّ المبين، ص ١٢.

[١١]. فوائد الاصول، ج ٢، ص ٥٠.

[١٢]. كفاية الاصول، ج ٤، ص ٢٣- ٢٤.

[١٣]. فوائد الاصول، ج ٣، ص ٣٣.

[١٤]. نهاية الأفكار، ج ٣، ص ٢٠١.

[١٥]. همان جا.

[١٦]. هداية الأبرار، ص ٢٦٦.

[١٧]. الفوائد الاصول، ج ٤، ص ٤٧٣.

[١٨]. العدّة، ج ٢، ص ٧٤٢ و ٧٦١.