اخباريگرى، تاريخ و عقايد - بهشتى، ابراهيم - الصفحة ٢٩٩ - فصل دوم نگاه اخباريان به تحريف قرآن

فصل دوم: نگاه اخباريان به تحريف قرآن‌

با توجّه به اين كه تمام سوره‌ها و آياتى كه در يك مجلّد به نام قرآن تأليف شده، وحى الهى‌اى است كه خداوند به وسيله جبرئيل بر پيامبر خويش نازل كرده، از اين رو، تمام اجزاى آن، مقدّس و محترم شمرده شده و بدين سبب است كه مسّ كتابت آن بدون پاكيزگى و وضو، جايز نيست.[١] با اين حال، ائمّه (عليهم السلام) دستور داده‌اند كه قرآن را به همين كيفيت و با همين ترتيب بخوانند، و خود و اصحابشان نيز اين مسئله را رعايت مى‌كردند.[٢]

تحريف، بدين معنا كه در مكان آيات، جابه‌جايى رخ داده باشد (يعنى آنچه زودتر نازل شده، بعد از آيات متأخّر آمده باشد)، براى آشنايان با تاريخ اسلام، امرى روشن است و ربطى هم به بحث تحريف ندارد؛[٣] امّا تحريف، بدين معنا كه چيزى بر قرآن افزوده باشند و آيه‌اى از متن موجود، از سوى خدا نازل نشده باشد، قطعاً

رخ‌نداده است. سراسر متن موجود، كلام الهى است و چيزى از كلام بشر، به آن اضافه نشده است.[٤]

[١]. الذريعة، ج ٣، ص ٣١١، ش ١١٥١.

[٢]. مهر تابان، ص ٢٨٧.

[٣]. اوائل المقالات( سلسلة مؤلَّفات الشيخ المفيد، ج ٤)، ص ٨١؛ المسائل السروية( سلسلة مؤلَّفات الشيخ المفيد، ج ٧)، ص ٧٩؛ تفسير الصافى، ج ١، ص ٣٣؛ بحارالأنوار، ج ٨٩، ص ٦٦- ٧٠. علّامه‌طباطبايى نيز چنين جابه‌جايى‌هايى را اجمالًا پذيرفته است( ر. ك: مهر تابان، ص ٢٨٨- ٢٩٠).

[٤]. المسائل السروية( سلسلة مؤلَّفات الشيخ المفيد، ج ٧)، ص ٧٨؛ اوائل المقالات( سلسة مؤلّفات الشيخ المفيد، ج ٤)، ص ٨١. بعضى از اعلام، مانند: شيخ‌طوسى، امين‌الإسلام طبرسى، كاشف‌الغطا و حتّى ميرزاحسين نورى- كه قائل به تنقيص قرآن است-، در اين‌باره ادّعاى اجماع كرده‌اند( ر. ك: تفسير التبيان، ج ١، ص ٣؛ مجمع البيان، ج ١، ص ١٥؛ كشف الغطاء، ج ٣، ص ٤٥٣؛ الذريعة، ج ١٠، ص ٢٢١، ش ٦٤١؛ البيان فى تفسير القرآن، ص ٢٠٠ و ٢١٨؛ تفسير نمونه، ج ١١، ص ١٨؛ مدخل التفسير، ص ١٩٠).