صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٩٦ - كوفه , در روزهاى بيعت

شد و بيشتر حوادث تلخ تاريخى و هرج و مرج هائى را كه گاه به سود و گاه به زيان اين شهر بود , پديد آورد

آنروزى كه كوفه با امام حسن بيعت كرد , تمامى عناصر موجود در آن - كه در كمتر موضوعى وحدت نظر مى يافتند - در موضوع بيعت با آنحضرت , متفق و هماهنگ شدند

روش زندگى حسن بن على در دوران اقامتش در اين شهر چنان بود كه او را قبله ى نظر و محبوب دل و مايه ى اميد كسان ساخته و فضاى شهر جديد و( مقر حكومت پدرش) را با برجسته ترين خصال پسنديده ى موروثى آل محمد يعنى , بخشنده دستى , نيكخوئى , بلندرائى , خوشروئى , گذشت و بردبارى , دانشورى و برتر انديشى , زهد و پارسائى آراسته و پر ساخته بود

منبر خلافت - در بحران غمى كه بر امام در گذشته داشت - بشادى تبسم كرد , زيرا در آغوش خود مظهرى از صفات موروث انبيا را ميديد

در آنروز پرهيزگارتر و پارساتر و همه ى خصال نيك را دارنده تر از حسن بن على كسى يافت نمى شد از اين رو وى تنها شخصيتى بود كه همه ى آراء مختلف از روى رضا و رغبت بر او قرار ميگرفت و تمامى عناصر رهبرى , همانطوريكه در رهبر ملتى و پيشواى قومى لازم است , در او مجتمع ميگشت

اگر حوادث غير قابل پيش بينى و نامطلوب نمى بود , جشن هاى بيعت در كوفه با همان قدرت و هيجان و آمادگى كه انتظار مى رفت پايان مى يافت ولى فضاى سياسى اين شهر بزرگ - كه در تاريخ خود براى اولين بار ,