صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٦٠ - پيش از بيعت

خلافت بلافصل رسولخدا را سنينى در حدود هفتاد سالگى - مثلا - بدانند ؟ ! ديگر توجه نداشتند كه در اسلام , امامت و پيشوائى امت نيز منصبى هم چون نبوت است , هر چه در نبوت رواست در امامت هم رواست و هر چه براى عظمت پيامبرى شايسته نيست , براى امامت نيز پسنديده نمى باشد و در اينصورت , ديگر اجتهادى كه نتيجه اش شرط بودن پيرى است در مقابل نصب قاطع , چه ارزشى ميتواند داشته باشد ؟ و ملاحظات سياسى را با وجود گفته هاى خدا و تصريح هاى پيامبر , چه مايه و وزنى خواهد بود ؟ !

سنين عمر على در روز وفات پيامبر صلى الله عليه و آله با سنين عمر عيسى بن مريم در روز عروج به آسمان , برابر بود شگفتا ! روا بود كه عيسى در آخرين روز نبوتش به سى و سه سالگى برسد ولى روا نبود كه على در اولين روز پيشوائى و امامتش در اين مرحله از عمر باشد ؟ ! مرحله ئى كه خدا براى ساكنان بهشتش در آن جهان مقرر كرده است ! اگر اين سن , بهترين سنين عمر آدمى نمى بود , خدا آن را براى بندگان برگزيده اش در بهشت معين نمى فرمود

قرابت و خويشاوندى نزديك او را با پيغمبر , نقيصه ى ديگر او ميشمردند و( نمى پسنديدند كه نبوت و خلافت در يك خاندان جمع شود) حالا چه شده بود كه فضيلتى را نقيصه ئى مى دانستند و چگونه خويشاوندى با شكل نزديكترش را مانع خلافت ميشمردند ولى با شكل دور ترش را دليل خلافت و تنها برهان در برابر رقباى بيگانه سئوالهائى بدون پاسخ است

آنها پنداشتند اين به سود اسلام و به مصلحت جامعه ى مسلمانان است كه خلافت را از خاندان پيغمبر جدا كنند و ميدان را براى فعاليت ها و