صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٥٩ - پيش از بيعت

كوتاه كردند با اينكه از همه كس بدان سزاوارتر بوديد ؟ در پاسخ فرمود( : اين يك انحصار طلبى بود كه جمعى بدان حرص ورزيدند و جمعى ديگر بزرگوارانه از سر آن گذشتند , داورى در اين قضيه با خداست و باز گشتگاه , قيامت است و تو اكنون از آنچه بكارت نيايد پيگيرى مكن) [١]

و در اين سخن , نشانه ى كامل نارضائى و خشم باطنى و در عين تسليم و تحمل آنحضرت را ميتوان ديد

رقيبانش پرتو نور او را نديدند , چشم هاى آنان را پرده ئى از كينه و دشمنى فرو گرفته بود , سابقه و جهاد او و خويشاوندى و دامادى و برادرى او با پيغمبر و دانش و عبادت او و گفته هاى صريح رسولخدا درباره ى او - كه آنروز بيش از امروز در دسترس بود - هيچيك را انكار نميكردند ولى بخاطر همين برترى ها و امتيازات فراوانش بدو كين مى ورزيدند و پيگيرى او را در حقگوئى و حقجوئى و شمشير براى او را - كه نهال اسلام را در صحنه هاى پيكار مقدس بر نشانده و دشمنان خونين و خونخواهى از ميان همين مردم براى صاحب خود تراشيده بود ! - دشمن ميداشتند

جوانى او را بر او خرده ميگرفتند چه , او در آنروز چهارمين دهه عمر را ميگذرانيد و چه جاى شگفتى اگر پيران سالخورده , شرط