صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٥٨ - پيش از بيعت
بر محور آن بوجود آمد و در آن , رشته ئى جديد , بر تافته و به كار گرفته شد كه با رشته ى الهى متصل ميان آسمان و زمين و مورد نظر رسول اكرم ( ص ) در حديث مزبور مغايرت داشت رشته ئى كه خواستند تا آخر با تاريخ همپا و همراه باشد
و بگفته ى بولس سلامه :
در زير آن( سرپوشيده) حوادثى واقع شد
كه بر انگيزنده ى احساسات نهانى و پديد آورنده ى كجرويها گشت
امواج تمايلات و خواسته هائى به هر سو پراكنده گشت , همچون شاخه هاى خار بنى
سبز و نو رسيده , و پر از تيغه ى خار و پر آفت
صاحب اصلى خلافت , در برابر آن جمع تأويلگر , روشى در پيش گرفت كه شايسته ى او و نمايشگر روح بزرگ او و هم ضامن حفظ و حراست اسلام ميتوانست بود آخر مگر نه او تنها واسطه ى خلق خدا با آن رشته ى آسمانى و الهى است ؟
تا آن اندازه كه براى هشيار كردن افكار مسلمانان و توجه دادن ملت به حق از دست رفته اش لازم ميديد , بيعت با مسند نشين خلافت را به تأخير افكند و پس از آن در برابر الزام دستگاه خلافت , تسليم شد و بيعت كرد [١] يكى از يارانش از او پرسيد : چگونه دست شما را از اين منصب ,
[١]- معاويه در نامه ئى كه بوسيله ى( ابوامامه باهلى) براى آنحضرت فرستاد , نوشت : در بيعت او - يعنى ابوبكر - سستى و درنگ كردى تا آنگاه كه همچون شتر نر سر كش , به جبر و قهر بسوى آن رانده و كشيده شدى