صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٣٠٦ - خط مشى معاويه در برابر هدفهاى امام حسن ( ع )
كسى كه دست به چنين اقدامى بزند لقب و عنوان خاصى مقرر ساخته , ولى اطمينان نداريم كه معاويه خود بدين عنوان و لقب راضى بوده است اين لقب باغى است يعنى ستمگر و متجاوز
فكر مى كنيد خود او بجز رئيس متجاوزان براى خود لقب و منصبى مى شناخته است ؟
بنظر مى رسد كه معاويه با آن سركشى جسورانه اش , چندان اهميت نمى داده كه چندى بدون لقب بسر برد يا اينكه شرع او را به لقب متجاوز بشناسد براى او كه مى خواهد بزرگترين منصب ها و تيترها را بضرب شمشير و بى اعتنا به رضايت شرع , بدست آورد , چه اهميتى دارد كه قانون بدو لقبى ندهد يا اگر مى دهد , آن لقب متجاوز باشد ؟ ! او كه سعد بن ابى و قاص بعدها پادشاهش مى خواند و مسلم بن عقبه [١] و مغيره بن شعبه [٢]
[١]- وى قهرمان واقعه ى جنايتبار( حره) يعنى ماجراى مباح كردن جان و مال و ناموس مردم مدينه بمدت سه روز و ويران كننده ى كعبه در ماجراى نصب منجنيق و پرتاب سنگ و و همانكسى است كه معاويه وقتى زمينه را براى حكومت يزيد فراهم مى آورد توصيه ى او را هم بعنوان يكى از مقدمات اين هدف به او كرد و گفت( : تو با مردم مدينه در گيرى ئى خواهى داشت , اگر چنين شد مسلم بن عقبه را بر سر آنها بفرست زيرا او كسى است كه خير خواهيش بر من ثابت شده است) ! ( رجوع شود به طبرى و بيهقى و ابن اثير )
[٢]- وى - بگفته ى بيهقى در( المحاسن و المساوى) نخستين كسى است در اسلام كه رشوه داد و - به گفته ى تمامى مورخانى كه از او نام برده اند - كسى است كه ماجراى( استلحاق) زياد ( يعنى زياد را كه ثمره ى آميزش غير قانونى ابوسفيان با مادر وى بود , پسر ابوسفيان شناختن ) اين عمل ضد اسلامى , به دلالى او انجام گرفت
و باز كسى است كه در معرفى و نامزد كردن يزيد براى خلافت پس از معاويه , گوى سبقت از ديگران ربود و خود او در اين باره گفت([ : پاى معاويه را