صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٦٧ - فداكارى

تباين ميان اين دو قلمرو و اين دو هدف و اين دو روش چيزى مشاهده ميكنى ؟ !

مردم خوگرفته اند كه به اينچنين حادثه ئى همچون خسارت و صدمه ئى بزرگ بنگرند و اين بدانجهت است كه به اين حادثه از ديدگاه تنگ دنيا و ماده مينگرند و از اين ديدگاه , البته جز خسارت مادى چيز ديگرى در اين حادثه نمى توان ديد

اما آن نفس مطمئنه ئى كه جبلت او بر خير محض است , اين حادثه را وسيله ئى مى بيند براى رسيدن به هدفهائى كه بسى عزيزتر از حكومت و بسى گرامى تر از همه ى دنيا است و در عين اينحال , واقعه ى پر شكوهى كه بر تارك تاريخ انسانيت همچون ستاره ئى مى درخشد

بدينگونه امام حسن در جهادش و در صبرش و در فداكاريش از همه ى مردم برتر آمد و اين مثلث فضيلت , مادر همه ى فضائل است

يك مثلث ديگر و باز يك مثلث سومى از خصال فضيلتبار در او وجود داشت كه همه بطور مجموع , ابزارهاى عظمت و گواههاى برترى او بودند :

يكى آنكه امام بود و محبت و دوستيش واجب بود و پسر پيغمبر بود

ديگر آنكه از ياران خودش و از دشمنانش و از همسرش ضربت ديد

و همانطور كه گفتيم وى از لحاظ روش ممتاز جهادش و صبر عظيمش و فداكارى بى نظيرش بر همه ى انسانها برتر آمد

اينك تا - مخصوصا اين سه خصلت , بصورت خصلت هاى ويژه ى حسن بن على با مشخصاتى كه جاى هيچگونه بحث و جدال نماند , بطور كامل روشن و مفهوم گردد , توضيح ميدهيم :