صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٤٥ - عقيده ؟ يا حكومت ؟

يافت باين معنى كه وى از روز وفات پدرش و از لحظه ئى كه مردم با او بيعت كردند , از خلافت به هر دو معنى به بهترين وجهى برخوردار بوده و خليفه به هر دو صورت , بوده است هم خليفه از نوع اولى ولى به انتخاب و هم خليفه از نوع دوم و از راه نص و با عنوان امام

گويا خواننده در( فصل سوم) نمونه ئى از نصوصى را كه بر تعيين او براى منصب امامت , دلالت مى كند و هم گوشه ئى از نحوه ى انتخاب و كيفيت بيعت مردم با او را , ملاحظه كرده باشد

در اين هنگام كه سلسله ى حوادث جارى ميان حسن و معاويه , امام حسن را به دو راهى( : حكومت ؟ يا عقيده ؟) رسانيده بود , منظور از حكومت , همين سلطه و قدرتى بود كه وى بموجب انتخاب مردم بدان نائل آمده بود , نه آن منصب و مقامى كه مصدر و منشاء آن , انتخاب خدا و نصب و تعيين رسول اكرم - صلى الله عليه و آله - بود زيرا اين منصب - همچنانكه گفتيم - در معرض تغيير و تبديل قرار نمى گيرد و تابع چيزى جز امر و فرمان خدا نيست و فرمان خدا تغيير ناپذير است

همچنين بليه ها و حوادث سوئى كه در دوران خلافت امام حسن بدو روى مى كرد , تماما حسن را بدين لحاظ و از اين دريچه كه حاكمى داراى قدرت و سپاه است , هدف قرار مى داد , نه حسن را از آن نقطه نظر كه امامى است تعيين شده ى رسولخدا

امامت حسن , دستخوش تغيير نمى شود و در معرض آسيب قرار