صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢٣ - نخستين گفتار از مرحوم آيت الله , مصلح بزرگ , امام سيد عبدالحسين شرف الدين

تاريخ را بشكافد و از اينجا و آنجا با امعان نظر و هشيارى و واقع يابى , موجبات انحراف از خاندان محمد را بيابد و با چشم دل , آنرا ببيند و با گوش هوش , نجواى آن را در صدر اول بشنود و فعاليت نهان و آشكار اين شيطان ستم پيشه ى اموى را در راه خاموش كردن فروغ آل محمد يا پوشيده داشتن آن از ديده ى امت اسلامى , بشناسد

آرى , ببركت حسن و حسين و به سر پنجه ى تدبير حكيمانه ى اين دو برادر , همه ى نقطه هاى پوشيده و نهان بساط امويان و ياورانشان , در ديدگاه افكار عمومى قرار گرفت

مردم دريافتند كه رابطه ى ميان باند اموى و اسلام , رابطه ى يك عداوت آشتى ناپذير است چه , اگر منظور و مقصود معاويه فقط حكومت بود نه دشمنى با اسلام , كه با كناره گيرى حسن بمقصود خود نائل شده بود , ديگر مسموم كردن حسن چرا ؟ و وارد آوردن انواع ظلم و بيداد چرا ؟ و وارد آوردن انواع ظلم و بيداد بر او و بر آزاد مردان و دوستان وى و كمر بستن به قلع و قمع آنان به چه دليل ؟

و اگر قدرت و سلطنت تنها هدف بنى اميه بود , با واقعه ى عاشورا حسين كه از سر راه اين هدف برداشته شد و يزيد بانچه كه ميخواست نائل گشت , پس چرا از ادامه ى مظالم و جناياتش دست بر نداشت و با قساوتى بى نظير و سخت بيباكانه , مهيب ترين قتل عامى را كه از وحشى ها و جلادى هاى تاريخ سراغ داريم , با مردمى بى پناه مرتكب شد ؟ !

بدست آوردن و بيان نتايج منطقى اين محاكمه را واگذار مى كنيم بعهده ى آشنايان به گنجينه هاى قيمتى تاريخ و باخبران از سرچشمه هاى نور و دانش و ما خود در مقدمه ى كتاب([ : المجالس الفاخره فى ماتم