صلح امام حسن (ع ): پرشکوه ترين نرمش قهرمانانه ي تاريخ - آل ياسين، الشيخ راضي - الصفحة ٢١٧ - آغاز سرنوشت

بدو تسليم كنند يا ناگهانى بكشند [١]

در عالم( فتنه انگيزى) كار جالب اين بود كه معاويه همه ى اين نامه ها را كه از اين گروه دريافت كرده بود يكجا جمع كند و سپس بهمراهى هيئتى مركب از : ( مغيره بن شعبه) و( عبدالله بن عامر بن كريز) و( عبدالرحمن ابن حكم ) نزد حسن بن على ارسال دارد [٢] و او را از اين نامه ها و از اغراض اصحاب و داوطلبان سپاهش با خبر سازد و ضمنا در صورتيكه اين هيئت در حسن , آمادگى تفاهم يا صلح مشاهده كنند , اين خود در آمدى جهت ورود در مذاكرات صلح باشد

امام حسن با دقت و امعان در خط و امضاى كوفيان نگريست , گفتى كه از پيش خط و امضاى آنان را مى شناسد , و انتساب آنها را به امضاء كنندگان تأييد كرد ولى اين ديدار بر معرفت او نسبت به اصحابش نيفزود و چيز تازه ئى كه قبلا درباره ى اين گروه ندانسته باشد , كشف نكرد اينها همان طبقه ئى بودند كه از نقطه نظر تمايلات و هوسها و انحرافات اخلاقى , نزد او كاملا شناخته شده بودند و وى از اولين لحظه ى دعوت به جهاد , از طرف آنان به انواع مصيبت ها و بليه ها دچار شده بود

آنگاه هيئت شامى را مخاطب ساخت و با عبارتى دقيق , بى آنكه مطلبى را بطور جزم بگويد يا چيزى از اسرار خود را آشكار سازد , با آنان سخن گفت و در ضمن از خير انديشى براى مغيره و همراهانش نيز خوددارى نكرد و آنانرا به پيروى از فرمان خدا در مورد نصرت او و ترك عصيان و